De laatste woorden van het boek Deuteronomium klinken nog na. Die werden de afgelopen week gelezen met ‘Simchat Tora’ (Vreugde der Wet). Nadat Mozes alle stammen van Israël heeft gezegend, verdwijnt hij uit beeld. In Deuteronomium 34 wordt verteld hoe hij Kanaän te zien krijgt en daarna sterft. G-d zelf begraaft hem en heel Israël rouwt over hem. Maar na de rouw is er een nieuw begin: Jozua leidt het volk naar het land (lees het boek Jozua). Een heenwijzing naar de Messias? Ook in het boek Genesis vinden we vele verwijzingen naar Hem. Hij is de zin en het doel van de Tora, en van ons leven!

Genesis 1:1–6:8, Jesaja 42:5–43:10 en Openbaring 22:6-21

Support the show

Het is vandaag Simchat Thora, de vreugde van de wet. Drie jaar geleden viel Hamas Israël precies op deze dag aan. Maar wat heeft de gave van de Thora op de berg Sinaï en het blinkende verschijnen van God nu te maken met het verslaan van Israëls vijanden? En wat leert dit ons over de toekomst van Jeruzalem? Zal de vurige Thora Gods vijanden verslaan…?!

Support the show

Support the show

Te lezen: Deut. 32:1 – 52/ 2 Sam. 22:1–51/ Matteüs 7:24-27

Sabbat Shuva: Hosea 14:2 – 10/ Micha 7:18 – 20/ Joël 2:15 – 27

Keer terug, Israël, naar de HEER, je God! Door je eigen wandaden ben je ten val gekomen. Kom met woorden van berouw en keer terug naar de HEER. Zeg tegen Hem: ‘Vergeef ons al onze misdaden. Neem wat goed is van ons aan. Als offer brengen wij U oprechte woorden. Onze redding verwachten we niet langer van Assyrië, op paarden en strijdwagens zullen wij niet meer vertrouwen, wat we zelf gemaakt hebben niet meer onze god noemen. Immers, bij U vindt een wees ontferming!

Hosea 14:2-4 (HSV)

Deze Shabbat behandelen we Parasha Ha’äzinoe, met daarin het lied van Mozes dat hij als testament naliet voor het volk, dat vlak daarna het Beloofde Land zou binnentrekken. Het lied herinnert ons eraan dat de Eeuwige als een Rots is, betrouwbaar om ons leven op te bouwen. Ook wordt God vergeleken met een arend die over zijn jongen waakt, een beeld van de bescherming die Hij aan Zijn kinderen wil geven.

De tien dagen tussen Jom Teruah (Bazuinendag) en Jom Kippoer (Grote Verzoendag) worden de tien ontzagwekkende dagen genoemd, een periode van inkeer en berouw. Uit de lezing van vandaag zullen we zien dat God altijd bereid is om te vergeven en Zijn volk terug te brengen als zij zich bekeren.

Support the show

De maand Elul is de maand van nabijheid — de Koning is in het veld. En parasha Netsavim/Wajelech valt altijd vlak vóór Rosj Hasjana: hét moment om terug te keren.

In dit Leerhuis nemen we Deuteronomium 30:1-10 vers voor vers door. Het werkwoord sjoev — terugkeren — klinkt er zeven keer in door. We ontdekken de structuur achter de tekst, de besnijdenis van het hart die liefde weer laat stromen, en de verrassende ontknoping: als de mens terugkeert, keert ook Gods blijdschap terug. Met lijnen naar Jeremia 31, Jesaja 61 en het levende water uit Johannes 7.

Nader tot God, en Hij zal tot u naderen.

Support the show

De lezingen van parshat Kie Tavo’ zijn Deuteronomium 26:1 – 29:9 en Jesaja 60:1-22. We focussen in de onderwijzing in het bijzonder op de vijfde aliyah. Dit is het gedeelte van Deuteronomium 27:11 – 28:6. We lezen dat er zes stammen op de berg van de zegen moeten staan en zes stammen op de berg van de vervloeking. Welke rol speelt de stam van Levi hier nu precies in…? Waarom worden nu juist deze specifieke geboden van de Thora in Deuteronomium 27 naar voren gehaald? En hoe vervult Yeshua beiden, de zegen én de vloek…?!

Support the show

Te lezen: Deut. 21:10-25:19 / Jes. 54:1-10 / Markus 10:1-12.

“U mag het recht van de vreemdeling en de wees niet buigen, en u mag het kleed van een weduwe niet in onderpand nemen, maar u moet eraan denken dat u slaaf geweest bent in Egypte, en dat de HEERE, uw God, u vandaar verlost heeft. Daarom gebied ik u dit te doen.”

Deut. 24:17–18 (HSV)

In deze aflevering van het Leerhuis op Radio Israël staat parasja Ki Tetzee centraal. Een gedeelte met maar liefst 74 mitswot, over oorlog, gezin, recht, bezit en zorg voor de kwetsbare. Wat deze uiteenlopende voorschriften met elkaar verbindt, is de vraag hoe heiligheid zichtbaar wordt midden in het gewone en soms gebroken leven. Juist wanneer mensen macht hebben, stelt de Torah grenzen. Vanuit Ki Tetzee, Jesaja 54 en de woorden van Jeshua zoeken we naar de diepere lijn van Gods koningschap, teshuva en het verbond van shalom.

Support the show

Psalm 119 - Geen woord te veel kaph en lamed
Psalm 128 - Dat zal ik vragen
Psalm 129 - Gerechtigheid bij God
Psalm 130 - Uit de diepten
Red Mij Heer (Psalm 130)
Alexis Ffrench - Bluebird

Support the show

Inleiding Het Grote Huis. Christelijke geloofstraditie in een (post)moderne wereld uit 2013.
https://www.debanier.nl/storage/Inkijkexemplaren/Het_grote_huis_Inh_H1.pdf

Artikel van historicus en filosoof Ewald MacKay, docent aan Driestar Educatief
https://logos.nl/geschiedenis-tussen-avondland-en-morgenland/
https://www.ewaldmackay.nl/publicaties

Support the show

Support the show

Alles of niets
We zijn toegekomen aan parasja Devarim en daarmee aan het vijfde boek van de Thora, Deuteronomium. In de Hebreeuwse bijbel is dat het boek Devarim. Deuteronomium betekent ‘tweede wet’, want Mozes gaat opnieuw de tien woorden die hij op de Horeb gekregen had, aan het volk vertellen. Al hoort dit volk het voor de eerste keer, want de eerste generatie is in de woestijn gestorven vanwege hun ongeloof. Nog 37 dagen en Mozes zal sterven. Het is hoog tijd om de laatste woorden uit te spreken. In vier redevoeringen spreekt de oude leider zijn volk toe.

Het doel van het veroveren van het land is te zorgen voor een heilige omgeving op aarde waar de geboden onderhouden kunnen worden. Om een leven mogelijk te maken, geheel volgens de Thora. Het is alles of niks.

Het boek Devarim is een soort samenvatting van de boeken Exodus, Leviticus, en Numeri. Van de woestijnreis. Die duurde niet elf dagen, niet twee jaar, maar veertig jaar. Het is alles of niks. In het eerste deel denken we na over de terugblik die Mozes geeft. In het volgende deeltje zien we de terugtocht. Het afsluitende deel gaat over de terugkeer. Terugblik, Terugtocht, en Terugkeer.

Support the show

Support the show

Te lezen:Num. 25:10 – 29:40 (30:1); 1Kon. 18:46 – 19:21 / Jer. 1:1–2:3; Luk. 1:5-17

“Zie, Ik zend tot u de profeet Elia, voordat de dag van de HEERE komt, die grote en ontzagwekkende dag. Hij zal het hart van de vaders tot de kinderen terugbrengen, en het hart van de kinderen tot hun vaders, opdat Ik niet zal komen en de aarde met de ban zal slaan.” (Maleachi 4:5–6, HSV)

In deze aflevering volgen we een opmerkelijke bijbelse lijn van Pinchas via de profeet Elia naar Johannes de Doper. Wat verbindt hun ijver, hun oproep tot bekering en hun optreden in tijden van geestelijke crisis? Daarbij onderzoeken we hoe de profetie van Maleachi over de komst van Elia gestalte krijgt in Johannes, die optreedt “in de geest en de kracht van Elia”.

De rode draad is niet religieus fanatisme, maar trouw aan de Eeuwige, herstel van verbroken verhoudingen en terugkeer naar zijn verbond. Tegelijk klinkt er een eschatologische echo: zoals Johannes het volk voorbereidde op de eerste komst van de Messias, zo blijft de oproep tot bekering en herstel actueel met het oog op de grote en ontzagwekkende dag van de Eeuwige. Vanuit de parasja, de haftara en het evangelie volgens Lucas ontdekken we hoe Gods ijver uiteindelijk gericht is op verzoening, vrede en het gereedmaken van een volk voor de komst van de Koning.

Support the show

Num. 19:1 – 22:1 , Richt.11:1–33/ Num.
22:2 – 25:9 , Micha 5:6(7)–6:8

Support the show

De apostel Paulus spreek in zijn brieven over de strijd tussen vlees en geest. En niet alleen bij Paulus, in héél de Bijbel komen we geest en lichaam tegen. Inhoud en vorm. Ook - of: Juist - in de Thorah is dat het geval, zoals in de parasha van deze shabbath. Parasha Korach.

Het thema van dit leerhuis is de strijd tussen lichaam en geest. Dat is een strijd die in onszelf woedt. Dat is een strijd die in de wereld woedt. En ja, ook de opstand van Korach, Datan en Abiram tegen Mozes en Aaron is de strijd tussen vlees en geest.

In het eerste deel bespreek ik wie Korach, Dathan en Abiram, en On, die tegen Mozes en Aaron opstonden, zijn. Vervolgens zien we waarom zij tegen Mozes en Aaron opstonden. En in deel drie stel ik de vraag welke geest leidt het lichaam?

Shalom,

Presentator: Anco van Moolenbroek

Support the show

De lezingen van parshat Shelach Lecha zijn: Numeri 13:1 – 15:41 en Jozua 2:1-24. In de uitleg van deze parshah zal gefocust worden op de derde aliyah; dit is Numeri 14:8-25. We lezen dat Jozua en Kaleb bijna gestenigd worden door de Israëlieten en dat Mozes voor het volk pleit bij God. We leren dat er verschillende vormen van rebellie zijn, waaronder het handelen uit ongeloof en angst. Verder leren we hoe krachtig voorbede kan zijn. Ook zullen we zien dat Yeshua hetzelfde lot onderging als Jozua en Kaleb. Dit en meer kunt u beluisteren in deze aflevering van het Leerhuis.

Support the show

Te lezen: Num. 8:1-12:16 / Zach. 2:14(10)–4:7 / Hand. 2: 1-21.

Maar Mozes zei tegen hem: Zet u zich voor mij in? Och, waren allen van het volk van de HEERE maar profeten, dat de HEERE Zijn Geest over hen gaf! Num. 11:29 (HSV)

Wat gebeurt er wanneer de Geest van de Eeuwige werkt buiten de plek waar mensen Hem verwachten? In Parasha Beha’alotcha lezen we over de menora, de reis door de woestijn, het gemopper van Israël en de zware last die Mozes draagt. Midden in dat alles verschijnen Eldad en Medad: twee mannen die in het kamp profeteren. Jozua wil hen stoppen, maar Mozes ziet er geen bedreiging in. Integendeel, hij verlangt dat heel het volk van de HEERE profetisch zal zijn. In deze aflevering verbinden we Numeri 11 met Zacharia’s woorden: “Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest,” en met Joël en Handelingen 2.

Support the show

Support the show

Wat heeft Ruth ons te zeggen op Shavuoth?

En welke rol speelt de dorsvloer daarbij? In dit Leerhuis ontdekken we de diepe lijnen van het werk van verlossing op de enige plek waar dat mogelijk is: op de dorsvloer.

Support the show

De lezingen van parshat Bamidbar zijn Numeri 1:1 – 4:20 en Hosea 2:1-22. We focussen in de onderwijzing in het bijzonder op de vijfde aliyah. Dit is het gedeelte van Numeri 3:14-39. We lezen over de telling van de Levieten en de indeling van hun werkzaamheden en kampementen rond de Tabernakel. De ene familie valt meer eer ten deel dan de andere. Is dit wel eerlijk? En welke houding moeten wij zelf aannemen, als God ons een taak en plaats toewijst? Wat heeft Yeshua zijn leerlingen hierover onderwezen?

Support the show

Support the show

Support the show

Introductietekst: Leviticus 16:1 “De HEERE sprak tot Mozes na de dood van de twee zonen van Aäron, toen zij voor het aangezicht van de HEERE waren genaderd en gestorven waren”, en Leviticus 19:1  “De HEERE sprak tot Mozes: Spreek tot heel de gemeenschap van de Israëlieten, en zeg tegen hen: Heilig moet u zijn, want Ik, de HEERE, uw God, ben heilig”.

Vandaag twee parasja’s samengevoegd tot één en dat in het hart van de Thora. Acharee Mot en Kedosjiem gaan over “na de dood” en “heilig”. Na de dood volgt de Heilige ontmoeting en verzoening; Jom Kippoer.Het leven bestaat uit vele contrasten.

Support the show

Melaatsheid aan kleding en huis.
Deze week duiken we diep in de dubbele parasha Tazria-Metsora, die zich richt op de complexe wetten rondom reinheid en onreinheid. We focussen ons op de ziekte van tzara’at, vaak vertaald als melaatsheid.

We verkennen niet alleen de letterlijke voorschriften uit Leviticus, maar vooral de diepe geestelijke symboliek die hierin schuilgaat. Melaatsheid wordt gezien als een fysieke uiting van een innerlijke breuk met de Eeuwige, veroorzaakt door zonden zoals laster, gierigheid en hoogmoed. Wat is daarom de betekenis van de verschillende materialen – wol, linnen, leer en weefsel? We spreken over de interpretatie van de reinigingsrituelen voor kleding en huizen als een noodzakelijk proces van berouw, het afleggen van oude gewoonten en het herstellen van de verbinding tussen hemel en aarde. Deze boodschap nodigt je uit tot zelfreflectie: hoe is de staat van jouw "huis", je kleding en je innerlijke wereld? Luister mee naar deze verhelderende les over genezing, verzoening en de weg terug naar de gemeenschap.

hg Anco

Support the show

De lezingen van parshat Shemini zijn Leviticus 9:1 – 11:47 en 2 Samuël 6:1 - 7:17. We focussen in de onderwijzing in het bijzonder op de vijfde aliyah. Dit is het gedeelte van Leviticus 10:16-20. We lezen dat Eliëzar en Ithamar terechtgewezen worden door Mozes, vanwege de bok van het zondoffer. Zij hadden deze verbrand, in plaats van opgegeten. We lezen hoe hun vader Aäron een antwoord geeft aan Mozes, dat hem geruststelt. Wat heeft dit alles met rouw te maken? En hoe geven we rouw een gezonde plaats in ons leven? Aan welke regels is dit gebonden…?

Support the show

“Hij is opgewekt, Hij is hier niet” (Marcus 16:6)

Midden in de week van de Ongezuurde Broden krijgen deze woorden dit jaar extra nadruk, nu Pesach en Pasen dicht bij elkaar liggen. In deze studie onderzoeken we de samenhang tussen beide. Op deze sabbat, midden in de zeven dagen van de Ongezuurde Broden, komen belangrijke bijbelse lijnen samen van bevrijding, heiliging en hoop. Het gaat niet alleen om de herinnering aan de uittocht uit Egypte en het eten van het ongezuurde brood, maar ook om de weg die de Eeuwige met zijn volk gaat: uit slavernij, door het water, naar een leven in zijn nabijheid.

In deze aflevering bespreken we de samenhang tussen Pesach, de Ongezuurde Broden, de eerstelingsgarve, de omertelling en de weg naar Sjavoeot. Daarbij staan we vooral stil bij de beweeggarve die op de dag na de sabbat na Pesach aan de Eeuwige werd aangeboden. Vanuit dat perspectief valt ook licht op de betekenis van Jesjoea de Messias: als het Pesachlam, als de Eersteling van de komende oogst, en als Degene die een verlost volk voorgaat op de weg naar nieuw leven.

Support the show

Support the show

In het Leerhuis staan we stil bij de parasja “Wajikra” de begintekst van het gelijknamige derde boek van de Thora. Dat hier om het derde boek gaat, het getal drie ook synoniem aan volheid moet ons al wat zeggen. Met Wajikra, de Roep van de Heer, spreekt hij ons in het hart van (de Thora/onderwijzing) aan. Maar waar gaat “die Roep” eigenlijk over? Gaat het om offers die nadrukkelijk worden besproken.

Die gedachte zou post kunnen vatten? Hoewel ze wel uitvoerig beschreven zijn is dit niet waar het werkelijk om gaat. We zagen al dat de Ene de mens (adam) steeds bij Zich roept. Nu ook vanuit de Tent die Israël uit liefde voor Hem heeft gebouwd. Als antwoord op JHWH’s roepende stem, mag Mozes komen en spreken met de Eeuwige. Maar de Ene wil niet alleen Mozes, Hij wil iedereen kennen. De mens wordt geroepen, in al zijn onreinheid en afgodische en slaafse kenmerken waar we in Exodus over lazen. Als JHWH roept, opent Hij de weg, de waarheid en het leven voor een ieder. Hoe ver verwijderd we ook zijn. Hij roept en wij mogen naderen met de opdracht om heilig te zijn, omdat de Ene heilig is. Mensen zijn niet alleen geschapen naar Zijn beeld, maar moeten ook horen naar De Roep “Wajikra” om te handelen zoals Hij handelt. Dan krijgt het “zoutverbond” gestalte via de mens als het zout der aarde.

Luister je weer mee?

מתפלל לשלום ישראל Shalom

Support the show

De Wijsheid heeft haar huis gebouwd. En zeven pilaren uitgehouwen. Het woord voor "uithakken" duidt op het maken van onderscheid en het creëren van een veilige, omheinde plek waar men thuis kan zijn. In dit leerhuis onderzoeken we deze zeven pilaren in de zeventig pilaren van de Tabernakel. Want Mijn huis is een huis voor alle volken. 

Exod. 38:21-40:38, 1 Kon. 7:51-8:21

Support the show

Support the show

Te lezen: Exodus 27:20 - 30:10 en Deuteronomium 25:17–19 / Ezechiël 43:10–27 en 1 Samuël 15:2–34 / Hebreeën 9:24–28 en 1 Petrus 2:9

U moet de Israëlieten gebieden dat zij zuivere olie, uit gestoten olijven, voor u meenemen voor het licht, om voortdurend een lamp te laten branden.

Exodus 27:20 - HSV

In deze aflevering van het leerhuis bespreken we parasja Tetzaveh, “jij zult gebieden”. Dit jaar valt die samen met sjabbat Zachor, met de extra lezingen uit Deuteronomium en 1 Samuël. Daardoor komen in één uitzending twee lijnen samen: heiligheid en toewijding (Tetzaveh), én herinnering en morele waakzaamheid (Zachor).

Tetzaveh richt onze aandacht op het voortdurende licht in Gods nabijheid dat niet mag doven: de ner tamid. We volgen de parasja stap voor stap: van licht, naar kleding, naar wijding, naar wierooken. Daarbij leggen we op sleutelpunten de haftarah en het vernieuwde verbond ernaast, als spiegel en verdieping.

Samen vormt dit een oproep tot volhardende toewijding: niet als een abstract ideaal, maar als iets dat juist dag na dag gestalte krijgt. Tegelijk legt Zachor een scherp accent: waakzaam herinneren wat Amalek heeft gedaan, en toetsen wat die herinnering van ons vraagt in deze tijd.

Support the show

Exod. 25:1-27:19 / 1 Kon. 5:12-6:13

Shalom,
Bob van Dijk

Support the show

Hoe zorgt de Eeuwige ervoor dat wij, Zijn schepselen, dat in het oog kunnen houden op onze levensreis. Daarvoor gaf Hij de Tien Woorden.

Die Tien Woorden reguleren de verhouding tussen de Schepper en de mens. De onderlinge verhouding wordt gereguleerd door de Mishpatiem, de Rechtsregels.

Het thema van dit leerhuis is: Uit het slavenhuis geleid, rechtsregels voor onderweg. Achtereenvolgens zien we de Tien Woorden als leidraad en de Rechtsregels voor onderweg.

Shalom,

Presentatie: Anco van Moolenbroek

Support the show

Jethro, een directe afstammeling van Abraham, voegt zich bij Mozes in de woestijn nadat hij heeft gehoord over de wonderbaarlijke bevrijding uit de Egyptische slavernij. Hij ziet hoe Mozes van de morgen tot de avond alleen rechtspreekt over het volk, een taak waaronder zowel de leider als het volk dreigen te bezwijken.

In dit leerhuis ontdekken we dat Jethro’s advies om taken te delegeren verder gaat dan louter organisatieleer; het draait om het aanbrengen van structuur en 'maat' (Midah) in de wereld. Deze ordening is essentieel voor het herstellen van de harmonie (Shalom) en vertoont diepe parallellen met de scheppingsorde. We zien hoe rechtspraak helpt om tegenstellingen op te heffen, zodat het volk in vrede voor God kan staan.

Exod. 18:1-20:23 / Jes.6:1–7:6, 9:5–6(7)

Support the show

De lezingen van parshat Beshalach zijn Exodus 13:17-17:16 en Richteren 4:4–5:31. We focussen in het bijzonder op het gedeelte van Exodus 15:27-16:10. In dit gedeelte kunnen de Israëlieten zichzelf verfrissen bij de waterbronnen van Elim. Maar even later raakt het brood op, dat zij uit Egypte hadden meegenomen. Blijven zij vertrouwen op God of niet? Wat heeft dit met de avond en de morgen te maken? En welke lessen kunnen wij hieruit leren voor onze levens?

Support the show

Exodus 10:1-13:16 / Jeremia 46:13-28 / 1 Korinthe 11:17-34

Daarna zei de HEERE tegen Mozes: Ga naar de farao toe, want Ík heb zijn hart en het hart van zijn dienaren onvermurwbaar gemaakt, zodat Ik deze tekenen van Mij in zijn midden kan verrichten, en zodat u ten aanhoren van uw kinderen en uw kleinkinderen kunt vertellen wat Ik in Egypte heb aangericht, en wat Mijn tekenen waren die Ik onder hen verricht heb. Dan zult u weten dat Ik de HEERE ben.

 Exodus 10:1-2 (HSV)

In parasha Bo zien we een keerpunt in de plagen over Egypte. In deze bespreking kijken we niet alleen naar wat er in het land gebeurt, maar vooral naar wat zichtbaar wordt in het hart: hoe de plagen functioneren als weegmomenten. Het hart van farao wordt zwaarder en harder, terwijl de kinderen van Israël leren om gehoorzaam te zijn in kwetsbaarheid.

De geschiedenis van Pesach laat ons tegelijk het hart van de Vader zien: gericht op redding en verlossing, op uitleiding en aanneming. Juist daarom is deze oude geschiedenis verrassend actueel. Herkennen we in het heden die verlossende hand van de Eeuwige in de wereld om ons heen, en wat doen druk en confrontatie met ons hart?

Support the show

Support the show

In elk verhaal in de Thorah zit een profetische en Messiaanse betekenis, zeggen Joodse bijbeluitleggers. Mozes is de verlosser van de gemeente, de zonen Israëls. Op het verhaal van de zending van Mozes volgt een paragraaf waarin Mozes daadwerkelijk op pad gaat, terug naar Egypte. Dat verhaal is het verhaal van de bloedbruidegom (Ex. 4:18-27). Een bijzondere geschiedenis!

In dit leerhuis bestuderen we deze geschiedenis, die tegelijkertijd een profetisch getuigenis is van het lijdensevangelie van Yeshua de Messias. Het thema van het leerhuis is dan ook: Yeshua, onze Bloedbruidegom. Want zonder bloedstorting is er geen vergeving. Deze bijzondere geschiedenis voert ons langs drie punten:
1. De gehoorzaamheid van Mozes (vs. 18-23)
2. De gerechtigheid van God (vs. 24-25a)
3. Het geloof van Zippora (vs. 25b-26)

Ik wens u een leerzame en gezegende sabbat!

Presentatie: Anco van Moolenbroek

Exod. 1:1-6:1 / Jes.27:6–28:13, 29:22-23

Support the show

Jakob zegent zijn zonen. Wellicht is het beter om het beloften te noemen! Want neem bijvoorbeeld de woorden die Jakob heeft voor zijn eerstgeborene. Voor Ruben. Wat is dan de zegen? En wat is de belofte? In dit leerhuis sta ik stil bij de belofte van Ruben. Zie, een zoon. Wat de zoon laat zien. Negen uitspraken doet Jakob over zijn zoon Ruben. Zoals er ook negen keer eerder over Ruben wordt gesproken in het boek Genesis. Ruben: de man met een missie om op te komen voor de verdrukten.

Gen. 47:28-50:26 / 1 Kon. 2:1–12

Support the show

De lezingen van parshat Wayigash zijn Genesis 44:18 – 47:27 en Ezechiël 37:15-28. We focussen in het bijzonder op het gedeelte van Genesis 46:8-27. In dit gedeelte worden de zonen van Jakob opgesomd, die met hem meegingen naar Egypte. We treffen drie sommen aan, die respectievelijk op 70, 66 en 70 uitkomen. Wat is hier de geestelijke betekenis van? En welke rol speelt dochter Dinah hierin? Hoe verwijst dit naar Yeshua HaMashiach? Laten we erin duiken!

Support the show

Lezen: Genesis 41:1–44:17 / 1 Koningen 3:15–4:1 / Johannes 10:22–39

“En het gebeurde, na verloop van twee volle jaren, dat de farao droomde…” (Genesis 42:1, HSV)

Met deze geladen woorden opent parasha Miketz. Miketz betekent letterlijk: “aan het einde.” Het is een afronding die ruimte maakt voor een nieuw begin. Na twee lange jaren van vergetelheid komt er een kantelpunt: voor Jozef breekt onverwacht een nieuwe fase aan. Het is de opmaat naar de dramatische onthulling waar we in de volgende parasha deelgenoot van zullen worden.

In deze parasha zien we hoe de Eeuwige, midden in verborgenheid en spanning, wijsheid geeft om waarheid aan het licht te brengen: bij Jozef in Egypte, bij Salomo in zijn oordeel, en in Johannes 10, waar Jeshua tijdens Chanoeka in de tempel spreekt over herkenning, gezag en de stem van de Goede Herder.

Support the show

Support the show

Wajislach. Jakob zend boden uit. En hij zond malakhim. Engelen. De boodschappers moeten een boodschap aan zijn broer Ezau overbrengen.  In het boek Genesis is de strijd tussen twee broers een thema. Misschien wel het belangrijkste. De ene broer staat op tegen de andere. En de andere broer beoogt zijn broer te redden. Waar zit het verschil in? Met welke ogen kijk je. Jakob ziet verder dan het natuurlijke.  Jakob zend naar Ezau om genade te vinden. Waarom doet hij dat? Het lijkt er op dat Ezau nog in de buurt van Jakob woonde of daar zou komen. Jakob wist echter dat Ezau in het land van Seïr verbleef. Wat bewoog Jakob om Ezau een boodschap te zenden? Waarom nam hij dat risico? Sommigen zeggen dat Jakob langs Edom zou reizen. Anderen zeggen dat Jakob het initiatief neemt voor een ontmoeting nu vader Izak nog leeft. Ezau heeft een groot respect voor zijn vader. Drie dingen doet Jakob om zich voor te bereiden op de ontmoeting met zijn broer: De-escaleren, bidden en hij zend een geschenk. Een minchah. Bij elk van deze drie manieren horen dieren. Een dier is een uitdrukking van de lichamelijke kant van de mens. In dit Leerhuis onderzoeken we wat de betekenis is van deze dieren. 

Support the show

Support the show

Lezen: Genesis 25:19–28:9 / Maleachi 1:1–2:7 / Romeinen 9:1–13 

“En dit is de geschiedenis (toldot) van Isaak, de zoon van Abraham…” (Genesis 25:19)

Deze sabbat bestuderen we Parasha Toldot, wat “afstammingen” of “generaties” betekent. Het is een indringend verslag van hoe God Zijn beloften waarmaakt door de generaties heen. We volgen de bijzondere geschiedenis van Isaak en Rebekka, en hun tweelingzonen Jakob en Esau. Maar dit is meer dan een oud familieverhaal: het is een profetisch venster dat licht werpt op onze identiteit en roeping vandaag.

We zien hoe de broederstrijd al in de moederschoot begint, hoe Jakob zich uitstrekt naar het onzichtbare, terwijl Esau kiest voor onmiddellijke bevrediging. In dat spanningsveld komt het eerstgeboorterecht in beeld: slechts als erfdeel, maar als een geestelijke roeping. Een roeping die verder reikt dan bezit, en uitmondt in de lijn naar de Messias.

Support the show

Support the show

En onze parasha Lech lecha omvat geheel, en voor de eerste keer een tijdpatroon dat in totaal zeven keer in de Schrift is te vinden. De Bijbel is de vertelling van de vestiging van het Koninkrijk van God in de tijd. De grote lijn van de wereldgeschiedenis is dat Amalek steeds een aanval doet op een onderdeel van Gods plan van de komst van het Koninkrijk. De geschiedenis herhaalt zich. In het eerste deel bespreek ik de zeven fasen van het zogenaamde Amalek-patroon. In het tweede deel bestuderen we het Amalek-patroon in onze parasha, in de dagen van Abram.

Support the show

De lezingen van parshat Noach zijn Genesis 6:9 – 11:32 en Jesaja 54:1 – 55:5. We focussen vandaag in het bijzonder op Genesis 9:8-17. God belooft om de aarde niet meer door water te vernietigen, maar de aarde zal nog wel een keer door vuur vergaan. Maakt dit de belofte van God inhoudsloos? Kan de aarde nog steeds ieder moment vergaan? Of zijn de zondvloed en het vuuroordeel twee heel verschillende zaken? Daar hopen we onder meer bij stil te staan in deze aflevering van het Leerhuis. Shalom!

Support the show

Uw Naam worde geheiligd.

Elke nieuwe fase in de komst van het Messiaanse rijk - het Koninkrijk van God - roept ook een tegenactie van de vijand op. Uit Ezechiël lezen op de shabbath in het Loofhuttenfeest over de strijd van Gog uit het land van Magog. Gog en zijn menigte worden door de Eeuwige aan hun kaken getrokken naar Gods bergen. Daar vernietigen zij elkaar en treft hen Gods oordeel. 

Waarom? Ik zal Mijn heilige Naam te midden van Mijn volk Israël bekendmaken en Mijn heilige Naam niet langer laten ontheiligen. Dan zullen de heidenvolken weten dat Ik JHWH ben, de Heilige Israëls.

 Shalom,

Anco

Support the show

De lezing van parshat Haäzinu is Deuteronomium 32:1-52. In dit heftige lied komen de toekomstige afval van Israël en de oordelen van God ter sprake. Ook het herstel van Israël komt naar voren. Wij willen in het bijzonder focussen op vers 21, waarin een profetisch woord aan Israël gegeven wordt. Er zal een dwaas ‘geen-volk’ komen, dat Israël tot jaloezie en boosheid zal verwekken. Welk volk is dat? En kan deze profetie tot op vandaag de dag in vervulling aan het gaan zijn? Is er hoop dat deze situatie binnenkort gaat veranderen? Veel zegen!

Support the show

Te lezen: Deut. 31:1 – 30 / Hosea 14:2 – 10 (1-9), Micha 7:18–20 en Joël 2:15–27 / Hebreeën 13:5-8 en Mattheüs 28:16-20

Inleidende tekst

Wees sterk en moedig, wees niet bevreesd en schrik niet voor hen terug, want het is de HEERE, uw God, Die met u meegaat. Hij zal u niet loslaten en u niet verlaten.

Deut. 31:6 (HSV)

In parasja Wajelech (“hij ging”) zet Mozes zijn laatste stappen als leider. Hij moet loslaten: hij mag het Beloofde Land niet binnengaan en draagt de leiding over aan Jozua. Juíst dan klinkt de belofte: de Eeuwige gaat Zelf vóór Zijn volk uit en legt Zijn Geest op Jozua. Daarom is in deze parasja één woord leidend: chazak ve’ematz, wees sterk en moedig.

We bevinden ons in de Tien Ontzagwekkende Dagen tussen Bazuinedag en Grote Verzoendag. Daarom heet deze sabbat Sabbat Shuva; de sabbat van terugkeer. Ze nodigt ons uit onze weg met de Eeuwige te herijken en tot Hem terug te keren: Hosea roept “Keer terug, Israël”, Micha bezingt Gods vergevende trouw, en Joël tekent de heilige samenkomst en verootmoediging. In het Nieuwe Verbond klinkt hetzelfde: “Ik zal u niet begeven” (Heb. 13:5) en “Ga… Ik ben met u alle dagen” (Mat. 28:20).

Support the show

Wanneer je komt in het land. 

De levensreis van de mens gaat van de Twee naar de Eén. Bo - komen of brengen. Op weg naar het vaderland. Vaders land. Een land dat overvloeit van melk en honing. Dat is de Eén. Dat is de plek waar God alles is en in allen. En zolang je daar nog niet bent, ben je uitlandig. Ellendig. Buiten het land.  

Israël, het volk van God, maakte deze reis letterlijk toen het van Egypte naar Kanaän reisde. Want de getalswaarden van Egypte – Mitsraïm (380) en van Kanaän (190) verhouden zich als 2:1. Mitsraïm betekent ook dubbele verdrukking. Daar zit de tweeheid in. Israël is de houder van het eerstgeboorterecht onder de volken, net als Adam. Tot haar zullen de volken komen.  

Het land Kanaän is Vaders land en het is hen door de Eeuwige als een erfelijk bezit beloofd. Zij mogen dat in bezit nemen. Zij zullen dat ook in bezit nemen.

Dat zegt de mitswah voor het brengen van de eerste van alle vruchten van het land. Gebracht in een korf - een teni. Hoe is in Deut. 26-1-11 de Messias verborgen? Leer mee in dit Leerhuis. 

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Wanneer je komt in het land. 

De levensreis van de mens gaat van de Twee naar de Eén. Bo - komen of brengen. Op weg naar het vaderland. Vaders land. Een land dat overvloeit van melk en honing. Dat is de Eén. Dat is de plek waar God alles is en in allen. En zolang je daar nog niet bent, ben je uitlandig. Ellendig. Buiten het land.  

Israël, het volk van God, maakte deze reis letterlijk toen het van Egypte naar Kanaän reisde. Want de getalswaarden van Egypte – Mitsraïm (380) en van Kanaän (190) verhouden zich als 2:1. Mitsraïm betekent ook dubbele verdrukking. Daar zit de tweeheid in. Israël is de houder van het eerstgeboorterecht onder de volken, net als Adam. Tot haar zullen de volken komen.  

Het land Kanaän is Vaders land en het is hen door de Eeuwige als een erfelijk bezit beloofd. Zij mogen dat in bezit nemen. Zij zullen dat ook in bezit nemen.

Dat zegt de mitswah voor het brengen van de eerste van alle vruchten van het land. Gebracht in een korf - een teni. Hoe is in Deut. 26-1-11 de Messias verborgen? Leer mee in dit Leerhuis. 

Support the show

De lezingen van parshat Kie Teetsee’ zijn Deuteronomium 21:10 – 25:19 en Jesaja 54:1 – 55:5. We staan deze keer in het bijzonder stil bij Deuteronomium 23:8-24. In dit gedeelte lezen we onder meer dat de Israëlieten hun uitwerpselen buiten het kamp moeten begraven, zodat God geen afkeer van hen krijgt. Wat betekent dit begraven van de uitwerpselen in geestelijke zin en welke lessen leert Yeshua ons hierover? Dit en meer in deze aflevering van het Leerhuis.

Support the show

Te lezen: Deut. 16:18 – 21:9 / Jes. 51:12–52:12 / Mattheüs 23:1–36

Inleidende tekst

Rechters en gerechtsbeambten moet je binnen al je poorten, die de Eeuwige, je God, je voor je stammen zal geven, aanstellen, die volgens rechtvaardige rechtsprincipes het volk berechten.”

Deuteronomium 16:18 (Dasberg)

Met deze woorden opent Parasja Shoftiem. Het is een krachtig beginpunt: gerechtigheid is geen vaag ideaal, maar een concrete opdracht van God aan Zijn volk. Niet ergens ver weg, maar “binnen al je poorten”, in het hart van het dagelijks leven.

Het centrale thema van deze parasja klinkt in de oproep: “Gerechtigheid, gerechtigheid moet je najagen” (Deut. 16:20). De herhaling van het woord “gerechtigheid” onderstreept de urgentie: dit is niet vrijblijvend, maar iets dat telkens opnieuw gezocht, bewaakt en nagestreefd moet worden.

Deze shabbat stelt ons dan ook voor een persoonlijke en gezamenlijke vraag: wat betekent het om gerechtigheid na te jagen? En hoe kunnen we dat doen zowel in ons eigen leven én te midden van de chaotische situatie in de wereld van vandaag?

Support the show

Support the show

De komende 7 weken staat de vertroosting na Gods oordelen centraal. Mozes en het volk mochten de berg Horeb niet naderen of aanraken voordat zij de stem van de shofar een langgerekte hoorden geven. Maar die Stem en de verschijnselen waren zo ontzagwekkend dat zij enkel vreze en beving waren. Zij zagen dat de HEERE een verterend vuur is. Het volk verzocht de stem uit het vuur niet langer te hoeven horen.

Daar ontvingen zij het eerste verbond en de verbondsvoorwaarden, de tien woorden. Gehoorzaamheid zou hen wijsheid en leven geven en het land doen beërven. Volken en hun afgoden zouden erdoor onderworpen en verdreven worden. Wanneer het volk echter zou nalaten om tegen de afgodendienaars te strijden en hun afgoden weg te doen, dan zou hun dat opbreken en doen struikelen. Allen die Baal-Peor achterna liepen hebben dat echter met de dood moeten bekopen. Je kunt de tien geboden niet ongestraft vervangen door geboden van mensen en overheden. In onze maatschappij zie je dat echter op alle fronten wel gebeuren. In Zweden heeft men onlangs zelfs het Satanisme in de wet als religie erkent. In Amerika vernielen ze de monumenten voor de tien geboden en vervangen die voor afgodsbeelden.

Paulus waarschuwt in Hebr.12: 25 Ziet dan toe, dat gij Hem, die spreekt, niet afwijst. Want als genen niet ontkomen zijn, toen zij Hem afwezen, die zijn godsspraak op aarde deed horen, hoeveel te minder wij, als wij ons afwenden van Hem, die uit de hemelen (spreekt). Onze God is een verterend vuur. Zij hebben Hem afgewezen. Daardoor zijn zij in ballingschap gegaan. Maar Hij zal hen vertroosten en doen terugkeren tot Tsion Jesaja 51: 4 en tot Torah, tot Hemzelf.  Want wij zijn genaderd tot de berg Tsion, de stad van de grote Koning, tot God, de Rechter over allen. Van Tsion zal zijn scepter, de Torah uitgaan naar alle volken, Jesaja 2:3 en wij zullen naar de Stem van de goede Herder horen en vrede vinden. Hoe zouden we kunnen en durven naderen zonder een volmaakte Middelaar die Zijn levensbloed, Zijn ziel ten borg stelde voor u en voor mij.

Presentator,
Robert Berns

Support the show

De lezingen van parshat Devarim zijn Deuteronomium 1:1 – 3:22 en Jesaja 1:1-31. Mozes blikt onder meer terug op de geschiedenis van de twaalf verspieders. Hij vertelt nog eens hoe de Israëlieten het Beloofde Land niet binnen durfden te gaan en hoe God hen veertig jaar de woestijn in zond. De Israëlieten hadden toen erg veel spijt van de gevolgen van hun daden, maar zij kenden geen oprecht berouw. Wat is het verschil tussen spijt en berouw…? Verder lezen we dat de Israëlieten vele dagen bleven huilen voor het aangezicht van God, omdat ze de woestijn niet in wilden trekken. Hoe ging God hiermee om? En welke opvoedkundige lessen kunnen we hieruit leren? Dit en meer in het Leerhuis van deze week…

Support the show

De parasjat Mas’é begint in Bemidbar 33:1, waar een overzicht wordt gegeven van de 42 rustplaatsen, die Israël heeft aangedaan gedurende het veertigjarige verblijf in de woestijn. De grenzen van het beloofde land Kanaän worden aangegeven en de stamhoofden die het land onder het volk moeten gaan verdelen worden aangewezen. Er komen verordeningen betreffende de vrijsteden, zowel in het land als aan de oostzijde van de Jordaan. En er komt een huwelijksverbod voor erfdochters buiten hun stam.

Uit elke parasja zullen we een onderwerp nader uitwerken. In deel 1 zullen we ingaan op de wens van Reóeveen en Gad om land te bezitten aan de oostzijde van de Jordaan. In deel 2 en 3 bespreken we de regeling van de vrijsteden en natuurlijk, wat betekenen deze teksten voor ons, gelovigen in Jesjoea.

Support the show

Support the show

Support the show

Num. 19:1 – 22:1 , Richt.11:1–33

Support the show

De lezingen van parshat Korach zijn Numeri 16:1 – 18:32 en 1 Samuël 11:14 – 12:22. Vandaag focussen we in het bijzonder op Numeri 17:9-15 (16:44-50). In dit gedeelte is God zo boos op de Israëlieten dat Hij hen allemaal om wil brengen door een plaag. Op bevel van Mozes neemt Aäron snel een vuurschaal met reukwerk en bewerkt daarmee verzoening midden in het kamp. De plaag wordt gestopt en Aäron staat tussen de levenden en de doden in. Wat heeft dit te maken met voorbede, aanbidding en Woord verkondiging? Kunnen wij ook nog (geestelijke) plagen stoppen vandaag de dag? En hoe dan…?!

Support the show

Verspieders verkennen een land , een stad en haar inwoners om na te speuren hoe de stad is te veroveren en het land is in te nemen. Verkennen in het Hebreeuws is – רָגַל ragal doorwandelen, doorzoeken, indrukken opdoen.

Het zelfstandig naamwoord is רֶגֶל regel – voet(-zoo), voetstap. Zoals in Jozua 1:3 Elke plaats die uw voetzool betreden zal, geef Ik u.
De HEERE Zelf ging in de woestijn drie dagreizen vooruit om de volgende pleisterplaats voor Zijn volk na te speuren –  תּוּר tuwr – Numeri 10:33.

In de parashat zendt Mozes op het bevel van de Heilige Israëls 12 verspieders uit met eenzelfde opdracht: “Mozes dan zond hen uit om het land Kanaän te verspieden en zei tot hen: Trekt hier het Zuiderland in en trekt op naar het bergland – עָלָה `alah –, en ziet, hoe het land is, Numeri 13:17. Van dit werkwoord zijn afgeleid Alija la Regel “opgaan naar de voet –  dat is de stad van David en het Heiligdom” en Olim – degenen die opgaan.

Je zet je voet op het land (en op de nek van je vijanden) als teken dat je het erfelijk in bezit neemt. Dat gaat niet zonder slag of stoot, maar de HEERE gaat hen met Zijn legerscharen voor in de strijd. Het land is goed naar het oordeel van alle 12 verspieders. De reuzen, Enakieten zijn groot, voor 10 verspieders te groot, omdat zij de HEERE niet volkomen volgen in Zijn voetstappen. Wanneer je hart verdeeld is ben je geen betrouwbaar verkenner en getuige. Je opdracht was om de weg te vinden die de HEERE al gegeven had tot de overwinning.

Want de schrik voor Hem lag op alle volken rondom, zoals Rachab tegen de verspieders in Jericho getuigde. En de Enakieten  waren al eerder verslagen in de omringende landen. Deut.2: 20-22 De Ammonieten noemden de Enakieten, Zamzummieten, een groot en talrijk volk, lang als de Enakieten, maar de HERE had hen verdreven en verdelgd, zodat genen hun gebied in bezit genomen en zich in hun plaats gevestigd hadden; evenals Hij voor de zonen van Esau gedaan had, die in Seïr wonen: vóór wie Hij de Chorieten verdreven en verdelgd had, zodat genen hun gebied in bezit genomen hadden en daar in hun plaats wonen tot op de huidige dag. We zullen reuzen op de weg van de HEER tegen komen, maar in de Naam van de HEERE, treden we hen tegemoet.

Support the show

Support the show

Deze week beginnen we met het boek Numeri – Bamidbar. En zo heet ook de parasha van deze week: in de woestijn. De midbar is de woestijn. Dat komt van het woord dabar: spreken. Dat is de andere kant van doen. In de woestijn wordt er gesproken en gedaan. In dit Leerhuis luisteren naar de woorden van de Eeuwige in de profeet Hosea. Het getal van de kinderen van Israël zal zijn als het zand van de zee. Beeldend vertelt de Ene over Hosea en Gomer, over Jizereël, Lo-Ruchama en Lo-Ammi. Niet ontfermd en niet Mijn volk. En toch... God zaait 

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

We lezen: Lev. 9:1 -11:47, 2 Sam. 6:1 – 7:17, Ez. 36:16–38 en Mat. 6:9-15.

En Mozes zei tegen Aäron: Dit is wat de Heere gesproken heeft: In hen die tot Mij naderen, zal ik geheiligd worden, en voor de ogen van heel het volk zal ik geëerd worden.

(Lev. 10:3, HSV).

Ook deze parasja is er weer een van uitersten. We lezen hoe op de achtste dag, de dag volgend op een zeven daagse inwijding van de Tabernakel, de Glorie van de Eeuwige zich toont aan het gehele volk. “Een vuur ging uit van het aangezicht van de Heere en verteerde het brandoffer op het altaar. Toen heel het volk dit zag, juichten zij en wierpen zich met het gezicht ter aarde.”(Lev. 9:24). Maar gelijk daarop lezen we ook hoe de zonen van Aäron getroffen worden door het vuur van de Eeuwige omdat zij vreemd vuur voor Zijn aangezicht brachten.

Deze sabbat zullen wij stil gaan staan bij wat het betekend dat de Heere heilig is en dat heeft consequenties voor hoe wij Hem kunnen benaderen. Hoe verhouden zich onze eigen intenties zich met de voorschriften die de Eeuwige Zelf heeft gegeven?

Deze parasja bevat ook diverse instructies aangaande het reine en het onreine. Het was een van de taken van de priester om het onderscheid tussen die twee te onderwijzen aan het volk. En het kennen en respecteren van dat onderscheid is weer van belang als wij willen naderen tot de Eeuwige en zijn Glorie willen ervaren.

Jeshua, onze hogepriester, vraagt de Vader in het hogepriesterlijke gebed om ons niet weg te nemen uit deze wereld, maar om ons te heiligen: ‘heilig hen door Uw waarheid, Uw woord is de waarheid’ (Joh. 17:17). En vanuit dat Woord mogen wij leren hoe wij daaraan invulling mogen geven; ook in een onreine wereld.

We zullen afsluiten met het gebed dat Jeshua ons leerde en waarin de twee hoofdelementen van deze parasja studie als twee kanten van dezelfde medaille samen zullen komen: Uw naam worde geheiligd, Uw wil geschiede.

Ik wens u een gezegende sabbat.

Support the show

Support the show

Uit Egypte

Door de Rietzee

In de Woestijn

Drie dagen later

Bitter water

Door Hout

Zoet gemaakt

Want Hij is uw Heelmeester

Support the show

De lezingen van parshat Tsav zijn: Leviticus 6:1 – 8:36 en Maleachi 3:4-24. We staan in het bijzonder stil bij de vierde aliyah, dat is Leviticus 8:1-13. In dit gedeelte lezen we dat Aäron en zijn zonen ingewijd worden als priesters. We zien dat Mozes hierin op Gods timing werkt. Ook wij kunnen hier een waardevolle les uit leren. Verder ontdekken we verschillende betekenissen van het inwijdingsritueel en hoe dit samenhangt met het ritueel van Grote Verzoendag. En wat heeft dit alles te maken met het Laatste Oordeel, waarover Yeshua spreekt…?!

Support the show

Te lezen: Lev. 1:1-5:26 / Jes.43:21 -44:23 / Hebreeën 9:1–14

Inleidende tekst

De Eeuwige riep Moshé en sprak tot hem van uit de tent-der-samenkomsten.

Leviticus 1:1 (Dasberg)

Met parsha Wajikra beginnen we aan het middelste boek van de Torah, een boek dat ons een blauwdruk geeft van onze relatie met God. Dit boek is het hart van de Torah en de eerste parasha beschrijft de basis van de offerdienst. De vijf offers die we deze shabbat bespreken, geven ons inzicht in de wijze waarop de Eeuwige zijn volk uitnodigt te komen in zijn nabijheid en ons te verbinden met elkaar.

Net zoals Mozes in parasja wajikra werd geroepen door een sprekende God in de tent van de ontmoetingen, zo klinkt ook vandaag nog steeds de roep van de Eeuwige om Hem te ontmoeten. Het is een oproep om onze onvolmaaktheid te erkennen en om ons te richten op de verbinding met God. Want dat is waar het uiteindelijk om gaat: hoe kunnen we als onvolmaakte mensen een heilig God benaderen en een relatie met Hem opbouwen.

Support the show

Support the show

Ezech.36:16 – 38
Exodus 35:1-38:20
1 Kon. 7:13 – 26

Support the show

Geschreven in het boek van het leven.

‘Die schrijft, die blijft’ is een spreekwoord. Dat wil zeggen dat als je je zaken – je boekhouding - goed op orde hebt, dan loop je op termijn minder risico. Je zou ook kunnen zeggen dat wat je opschrijft blijvend is. De meeste boeken op de wereld zijn geschreven door een schrijver die niet meer leeft. En als laatste: iets opschrijven kan ook als een herinnering dienen. Uit je hoofd, op papier. In de parasha van deze week is er sprake van twee stenen tafelen waarop God Zelf schrijft. En we lezen over het boek des levens. In dit leerhuis bespreken we de twee gesprekken tussen God en Mozes in de wolk na de zonde van het volk met het gouden kalf.

Exod. 30:11-34:35 / 1 Kon. 18:1–39

Support the show

De lezingen van parshat Tetsaweh zijn: Exodus 27:20 – 30:10 en 1 Samuël 15:2-34. We staan deze keer stil bij de vierde aliyah, dat is Exodus 29:1-18. In dit gedeelte lezen we over de priesterinwijding van Aäron en zijn zonen. Wat kunnen wij hieruit leren voor ons leven als priesters in Yeshua? En wat heeft dit alles te maken met de schapen en de bokken van het Laatste Oordeel? Over deze vragen hopen we na te denken in deze aflevering van het Leerhuis. Wees gezegend!

Support the show

Te lezen: Exodus 25:1-27:19 / 2 Koningen 12:1 – 17 / Joh 1:1-19
(Sabbat Shekalim op Rosh Chodesh)

Inleidende tekst:

Ze zullen Mij een heiligdom maken, opdat Ik te midden van hen wonen kan.
Geheel en al in overeenstemming met wat Ik je laat zien: het model van de “Woning” en het model van zijn toebehoren, ja, zo moeten jullie het maken.

Shemot 25:8-9 (Dasberg)

In het eerste deel van Exodus lezen we hoe de Eeuwige de Israëlieten uit de slavernij in Egypte bevrijdde. Hij openbaarde Zich op spectaculaire wijze bij de berg Sinai en sloot een verbond met hen. In de tweede helft van het boek geeft de Eeuwige Mozes de opdracht om voor Hem een woning – de Mishkan – te bouwen.

Hiermee toont Hij niet alleen Zijn verlangen om Zijn volk uit te leiden, te redden en te bevrijden, maar ook om hen als Zijn eigen volk te aanvaarden (Ex. 6:5-6). In deze parasha beginnen we met de gedetailleerde instructies voor de bouw van de Mishkan, als een zichtbaar teken dat de Eeuwige niet alleen temidden van Zijn volk wil wonen, maar er zelfs naar verlangt in hun hart te mogen wonen.

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

De lezingen van parshat Bo’ zijn: Exodus 10:1 – 13:16 en Jeremia 46:13-28. In de uitlegzal de focus liggen bij Genesis 11:4 – 12:20. In dit gedeelte lezen we onder meer dat God het Pesachfeest instelt voor de Israëlieten om te vieren. We zullen ontdekken hoe de aanwijzingen voor dit feest tot in detail naar Yeshua’s eerste komst in deze wereld verwijzen. Hij vervulde dit feest door zijn lijden en sterven aan het kruis. Hoe bijzonder is het dat wij door het bloed van Yeshua ook gered mogen zijn!

Support the show

Lezen: Exodus 6:2(1)- 9:35, Ezechiël 28:25-29:21; Openbaring 16:1-7

Inleidende tekst:

God sprak tot Moshé en zei hem: “Ik ben de Euwige”. Ik verscheen aan Awraham, aan Jitschak en aan Ja’akov als God Almachtig. Maar met mijn naam “Eeuwige” ben Ik hun niet bekend geworden. (…) Daarom, zeg tegen de Kinderen van Jisraël: “Ik ben de Eeuwige, Ik zal jullie wegvoeren van de egyptische dwangarbeid, Ik zal jullie redden uit de slavernij en Ik zal jullie verlossen met uitgestrekte arm en met zware straffen. (…) Ik ben de Eeuwige.”

Shemot 6:2-8 (Dasberg)

Deze shabbat staan we stil bij de unieke wijze waarop de Eeuwige Zijn naam en karakter openbaart aan het volk Israël, dat gebukt gaat onder slavernij. Hoe maakt God Zichzelf bekend door het proces van verlossing? Wat betekent het dat Hij handelt met een “sterke hand” en Zich openbaart in reddende daden? En hoe kijken wij in onze tijd naar de hand van God in gebeurtenissen om ons heen?

Support the show

Support the show

“Maar Israël (Jacob) stak zijn rechterhand uit en legde die op het hoofd van Efraïm, hoewel deze de jongste was, en hij legde zijn linkerhand op het hoofd van Manasse. Hij kruiste zijn handen, hoewel Manasse de eerstgeborene was. En hij zegende Jozef en zei: De God voor Wiens aangezicht mijn vaderen, Abraham en Izak, gewandeld hebben, de God Die mij als herder geleid heeft, mijn leven lang tot op deze dag, de Engel, Die mij verlost heeft van al het kwaad, zegene deze jongens, zodat door hen mijn naam genoemd zal blijven, en de naam van mijn vaderen Abraham en Izak en zij in het midden van het land in menigte zullen toenemen.” (Gen. 48:14-16, HSV).

Aan het einde van een moeizaam leven, waarover hij in Gen 47:9 getuigt tegenover de Farao, voelt Jacob het einde van zijn levensreis naderen en roept zijn zonen bij elkaar om hen te zegenen. Uit de woorden die we hiervoor lazen blijkt dat hij ondanks (of wellicht vanwege) alle moeilijkheden en worstelingen toch de bescherming heeft ervaren van ‘die Engel’. De Engel waarmee hij heeft geworsteld bij de Jabbok, die het heupgewricht van Jakob aanraakte (Gen. 32:5) en hem zijn nieuwe naam Israël gaf.

Als Jacob zijn zonen gaat zegenen begint hij met de woorden ‘Ik wil jullie vertellen wat in de latere dagen zal gebeuren’. Het is duidelijk niet enkel een zegenen, maar ook het uitspreken van een profetisch woord over het laatste der dagen, het einde der tijden. In de parasha van vorige week is stil gestaan bij de bekendmaking van Jozef aan zijn broers. Algemeen wordt dat gezien als een voorafschaduwing van de onthulling van de Messias aan zijn broeders, aan Israël. En dat is met recht een van de meest emotionele hoogtepunten in Gods heilsgeschiedenis. Maar, als die vorige parasha inderdaad iets voorzegt van hoe Jeshua zich aan zijn broeders zal bekendmaken, zou deze parasha ons dan iets laten zien over de dingen die die daarna zullen gebeuren?

Op de eerste shabbat van dit nieuwe jaar wil ik u graag meenemen om hier wat verder over na te denken. Wat betekend het dat de broers van Jozef, na 17 jaar te hebben geleefd in Egypte, na het sterven van Jacob nog steeds angst hebben voor Jozef? In Gen 50:15 lezen we namelijk: Toen nu de broers van Jozef zich er rekenschap van gaven dat hun vader gestorven was , zeiden ze: “Misschien zal Jozef ons vijandig gezind worden en gaat hij ons al het kwaad dat wij hem hebben aangedaan vergelden.” Maar hoe bijzonder is dan de reactie van Jozef: “Wees niet bang, want neem ik Gods plaats in? En jullie hadden misschien iets kwaads tegen mij in zin, maar God heeft het ten goede gekeerd.”

Ik wens u een leerzame en gezegende shabbat.

Support the show

En hij naderde. Dit naderen is altijd in de vorm van een activiteit. Juda nadert als borg. De broers naderen Jozef als familie. In het naderen zit ook een element van heerschappij. De macht om iets te veranderen. Jakob en zijn familie mag gaan wonen in Goshen. Ook dat betekent naderbij komen. Wat gaat Israël in Egypte doen? Leer weer mee in het Leerhuis over de diepere betekenissen van dit naderen. We bespreken Gen. 47:1-27.

Support the show

De lezingen van parshat Mikeets zijn: Genesis 41:1 – 44:17 en Zacharia 2:14 – 4:7. In de uitlegzal de focus liggen bij Genesis 41:53 – 42:18. In dit gedeelte lezen we dat de broers van Jozef naar Egypte komen om graan te kopen. Jozef behandelt hen op harde wijze en zet hen zelfs gevangen. Ook dwingt hij hen om Benjamin bij hem te brengen. Hoe verwijzen dit naar Yeshua? En wat is de profetische betekenis van deze tekst voor vandaag de dag? Welke Benjamin moet het Joodse volk gaan halen?

Support the show

Te lezen: Genesis 37:1 - 40:23, Amos 2:6–3:8, Matteus 26:14-30

Israël had Jozef meer lief dan al zijn andere zonen, want hij was voor hem een zoon van zijn ouderdom. Ook liet hij een veelkleurig gewaad voor hem maken. Toen zijn broers zagen dat hun vader hem meer liefhad dan al zijn broers, haatten zij hem en konden niet vriendelijk meer tot hem spreken. Ook had Jozef een droom, die hij aan zijn broers vertelde; daarom haatten zij hem nog meer.

Genesis 37:3-5 (HSV)

Deze sjabbat richten we onze aandacht op parasha Vayeshev, wat betekent "en hij vestigde zich". Hoewel Jakob verlangde naar rust, speelt er veel in zijn gezin. In deze parasha maken we kennis met het fascinerende verhaal van Jozef: zijn dromen, de verkoop naar Egypte en, te midden van alles, een opvallend intermezzo in Genesis 38 over Juda, zijn zonen en Tamar. Verrassend genoeg blijken deze verhalen met elkaar verweven te zijn. Ze laten zien hoe de Eeuwige door allerlei omstandigheden het karakter van mensen vormt en hen voorbereidt op rollen die een zegen mogen zijn voor de hele familie.

Support the show

Jakob gaat van Bethel naar Pniël. Van het Godshuis naar het aangezicht van God. In Bethel gaat de zon onder en gaat hij het land uit. In Pniël komt de zon weer op en komt Jakob het land weer in. Hij gaat van Beër-sheva, de zeven bronnen, naar Charan, bergbeklimmer. Van de bronnen in de laagte naar de bergen in het veld van Aram. Paddan-Aram staat er, en een mogelijk vertaling daarvan is een verhoogde losprijs of een ultieme upgrade. Je zou kunnen zeggen dat Jakob in de ballingschap zowel een losprijs betaalde als ook met zijn komst zorgde voor een daadwerkelijke vervulling van de wereld. En waarvoor of voor wie betaalde Jakob een losprijs? Wel, dat waren zijn vrouwen en kinderen. En hoe droeg hij bij aan de daadwerkelijke ultieme vervulling van de wereld? Dat waren zijn kudden.  

Support the show

De lezingen van parshat Toldot zijn: Genesis 25:19 – 28:9 en 1 Samuël 20:18-42. In de uitlegzal de focus liggen bij Genesis 26:23-29. In dit gedeelte lezen we dat Izak een altaar bouwt in Beër-Sheva’ en dat hij daar een verbond sluit met Avimelech, de koning van de Filistijnen. We ontdekken wat dit te maken heeft met de tijden der heidenen, die met Yeshua’s komst aangebroken zijn. Ook ontdekken we hoe de volken zich geveinsdelijk zullen onderwerpen aan Yeshua in het Messiaanse Rijk. En wat betekent dit alles nu voor onze eigen roeping en strijd in het leven…?!

Support the show

Te lezen: Genesis 23:1–25:18, 1 Koningen 1:1–31, Efeziërs 5:21–33

Abraham luisterde naar Efron; en Abraham woog voor Efron het geld af waarover hij ten aanhoren van de Hethieten gesproken had: vierhonderd sikkel zilver, naar de gangbare waarde voor de koopman. Zo ging de akker van Efron in Machpela, die tegenover Mamre lag, de akker en de grot die daarop gelegen is, en al de bomen op de akker, op heel het gebied rondom de grot, over op Abraham als zijn eigendom, voor de ogen van de Hethieten, in het bijzijn van allen die naar de poort van zijn stad gekomen waren.

Genesis 23:16-18 (HSV)

Deze shabbat bestuderen we parasha Chajee Sara. Hoewel de naam “het leven van Sara” betekent, begint dit gedeelte opvallend genoeg met haar overlijden. Haar dood en de koop van de spelonk van Machpela, die als haar begraafplaats zal dienen, markeren niet alleen het einde van een hoofdstuk, maar ook het begin van een nieuwe fase in Gods plan. Abrahams aankoop van dit stukje land getuigt van zijn onwankelbare geloof in Gods belofte en legt de basis voor de toekomstige vervulling van Zijn verbond.

Centraal in deze parasha staat dan ook het vertrouwen in Gods voorzienigheid en de voortgang van Zijn beloften, zelfs in moeilijke tijden. Dit komt prachtig tot uiting in de bruiloft van Isaak en Rebekka, een gebeurtenis die hoop en toekomst symboliseert. Het Nieuwe Testament versterkt deze thema’s in Efeziërs 5:31-32, waar de relatie tussen man en vrouw wordt gepresenteerd als een profetisch beeld van de liefde tussen Messias Jeshua en Zijn gemeente.

Support the show

Support the show

Deze week is parasha Noach aan de beurt. Het Thorah-gedeelte loopt van Genesis 6:9 - 11:32. Het omvat zowel de zondvloed als de volkerentafel en de torenbouw van Babel.

En het gebeurde, toen de mensen zich op de aardbodem begonnen te vermenigvuldigen en er dochters bij hen geboren werden, dat Gods zonen de dochters van de mensen zagen dat zij mooi waren, en zij namen zich vrouwen uit allen die zij uitgekozen hadden. Gen. 6

Zo lezen we aan het einde van de vorige parasha. Hoe loopt de lijn nu verder? De torenbouw van Babel is niet een op zichzelf staande geschiedenis, maar verdergaande openbaring van God. Voor de vloed daalden de Wachters neer op de aarde en maakten het menselijk geslacht corrupt. Maar ook na de Vloed wordt hun demonische invloed gezien. In dit leerhuis bespreek ik Gen. 11:1-9, de toren van Babel als het tegenovergestelde van wat God met Zijn Schepping bedoelde: opdat de hele aarde vol zou worden van de heerlijkheid van de Heer.

Support the show

De lezingen van de parshot Bereshit zijn: Genesis 1:1 – 6:8 en Jesaja 42:5 – 43:10. In de uitleg zal de focus liggen bij Genesis 3:22 – 4:18. In dit gedeelte wordt de mens verbannen uit de Hof van Eden. Ook lezen we de geschiedenis van Kaïn en Abel. Waarom kon de moordenaar Kaïn het paradijs niet meer binnengaan en de moordenaar aan het kruis wél…?! Wat is het verschil tussen deze twee moordenaars en wat kunnen wij daarvan leren voor ons persoonlijke leven? Waar bevindt het paradijs zich nu? En kunnen wij daar ook binnengaan? Deze vragen en meer zullen behandeld worden in de aflevering van deze keer… Shalom! Jan-Willem van den Bosch

Support the show

Vandaag is het ‘de dag’ d.w.z. de dag van de verzoeningen, Jom Hakippoerim en lezen we de parashat gedeelten Leviticus 16 en 18:1-30, Num.29:7 - 11, Jesaja 57:14 – 58:14, Psalm 110 en Jona. Grote verzoendag is een centraal thema in de Bijbel. Het oudste Bijbelboek het boek Job begint hiermee en het boek Openbaring eindigt ermee. Job 1:6 – 9 ën 2:1 Op “de dag – Hajom nu kwamen de zonen Gods om zich voor JaHWeH te stellen, en onder hen kwam ook de satan. En in Openbaring 11:19 En de tempel Gods, die in de hemel is, ging open en de ark van zijn verbond werd zichtbaar in zijn tempel, en er kwamen bliksemstralen en stemmen en donderslagen en aardbeving en zware hagel. De brief aan de Hebreeën zet uiteen welke persoonlijke dienst (Hebr. ShaRaTh) de Messias verricht als de eeuwige koning-priester Melchizedek in het heiligdom niet van deze schepping, niet met handen gemaakt. Daarom verwachten we volgens Hebreeën 9:28 de Messias ten tweeden male maar dan om Hem zonder zonde te aanschouwen, nu Hij Zich éénmaal geofferd heeft om veler zonden op Zich te nemen. Wanneer wij Hem zonder zonden aanschouwen dan weten wij dat Hij aller zonden heeft weggedragen. Daarom schrijft de apostel Johannes in 1 Johannes 3:2 Geliefden, nu zijn wij kinderen Gods en het is nog niet geopenbaard, wat wij zijn zullen; (maar) wij weten, dat, als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem gelijk zullen wezen; want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is. En een ieder, die deze hoop op Hem heeft, reinigt zich, gelijk Hij rein is. Hij zal ons volkomen rein maken zodat wij in het huis van de Vader kunnen verblijven tot in lengte van dagen. Robert Berns, 14 oktober 2024

Support the show

Support the show

https://www.jacquesbrunt.nl/israel-manifestatie-op-de-dam/

Support the show

Support the show

 Robert Berns

Support the show

Website Lema'ancha

Support the show

Te lezen: Deut. 11:26 – 16:17 / Jes. 66:1–24 / Joh. 6:35-51

Inleidend vers:

 Zie, ik houd u heden zegen en vloek voor: 
 de zegen, als u luistert naar de geboden van de HEERE, uw God, die ik u heden gebied;
 de vloek, als u niet luistert naar de geboden van de HEERE, uw God, en van de weg afwijkt die ik u heden gebied, om achter andere goden aan te gaan, die u niet gekend hebt.

Deut. 11:26 – 28 (HSV)

Deze parasha begint met de oproep van Mozes aan het volk om ‘te zien’. Hij spoort hen aan, op de drempel van het beloofde land, de gevolgen van hun keuzes met eigen ogen te erkennen. De parasha legt de nadruk op de wetten en voorschriften die de Israëlieten moeten naleven bij hun aankomst in het land. Mozes onderwijst de generatie die het land zal binnentrekken over belangrijke onderwerpen, zoals de vernietiging van afgoderij, de wetten van tienden, liefdadigheid, dieetvoorschriften, de feestdagen, en de verplichting om offers uitsluitend te brengen op de door God aangewezen plaats. In deze studie zullen we enkele van deze onderwerpen in hun onderlinge samenhang bespreken.

Support the show

Waarom heeft de HERE zo met dit land en volk gedaan? Deut.29:24 Gideon stelde eenzelfde vraag: Och, mijn Heer, indien JaHWeH met ons is, waarom is dit alles ons dan overkomen? De eerste opdracht die Gideon dan krijgt en gehoorzaam uitvoert, staat in vers 25 – 26a In die nacht nu zeide JaHWeH tot hem: Neem een stier van uw vader, namelijk de tweede stier van zeven jaar, haal het altaar van Baäl, dat van uw vader is, omver en houw de gewijde paal om, die daarbij staat. Bouw dan een altaar voor JaHWeH, uw God. Die vraag waarom is aan ons dit alles geschied? werd door Yisrael Meir Lau, de Askenazische opperrabbijn in Israël op 6 januari 2005 op de hoofdpagina van de Jeruzalem Post beantwoord met: De vloeken genoemd in Leviticus 26 en Deut.28 kwamen gedurende de Holocaust over ons. Waarom geschiedde dat alles? Ezechiël 36 en Jesaja 1 noemen dan de afgoderij en bloedschulden waardoor het land verontreinigd werd en zijn inwoners verslond en uitspuwden. En dan zult gij daar JaHWeH, uw God, zoeken en Hem vinden, wanneer gij naar Hem vraagt met uw ganse hart en met uw ganse ziel. Wanneer het u bang zal zijn en in de toekomst al deze dingen u zullen overkomen, dan zult gij u bekeren tot JaHWeH, uw God, en naar Hem luisteren. Deuter.4:28–30 De Eeuwige is echter getrouw aan Zijn onvoorwaardelijke verbond. Ik zal u weghalen uit de volken en u bijeen vergaderen uit alle landen, en Ik zal u brengen naar uw eigen land; Ik - JaHWeH - zal rein water over u sprengen, en gij zult rein worden; van al uw onreinheden en van al uw afgoden zal Ik u reinigen; een nieuw hart zal Ik u geven en een nieuwe geest in uw binnenste; het hart van steen zal Ik uit uw lichaam verwijderen en Ik zal u een hart van vlees geven. Mijn Geest zal Ik in uw binnenste geven en maken, dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt. Gij zult wonen in het land dat Ik uw vaderen gegeven heb; gij zult Mij tot een volk zijn en Ik zal u tot een God zijn. Ik zal u van al uw onreinheden verlossen. Ezech.36:26-29 Uit deze verzen blijkt dat JaHWeH Zelf het water ter ontzondiging over Zijn volk zal sprengen. Alleen de hogepriester Melchizedek komt daarvoor in beeld, want Hij is gezeten aan de rechterhand van de Almachtige. Hij is het die een volkomen verzoening bewerkt heeft en de vloek van het verbond gedragen en de zonden weggedragen heeft. Robert Berns, 10-08-2024

Support the show

De lezingen van de parshot Matot - Masei zijn: Numeri 30:1 – 36:13 en Jeremia 2:4-28, 3:4, 4:1-2 en Jesaja 1:1-2. In de uitleg van deze parshot zal gefocust worden op de derde aliyot; dit zijn Numeri 31:13-24 en Numeri 33:54 - 34:15. We lezen hier dat de Israëlieten wraak genomen hebben op de Midianieten, maar dat de vrouwen en kinderen daarbij gespaard werden. Dit maakt Mozes erg boos. Waarom wordt hij hier zo boos om? We zullen zien dat dit alles te maken heeft met de ban. Ook bekijken we wat Yeshua met de ban te maken heeft. Verder zullen we zien dat de ban ook op de Kanaänieten van toepassing was, maar niet op de buurlanden van Israël. We lezen zelfs een bijzonder actuele en positieve profetie voor Gaza. Dit en meer in het Leerhuis van deze week…!

Support the show

Te lezen: Num. 25:10 – 29:40 (30:1) ; 1 Kon. 18:46 – 19:21; Joh. 2:13-25

Inleidend vers:

Pinehas, de zoon van Eleazar, de zoon van de priester Aäron, heeft Mijn grimmigheid over de Israëlieten afgewend, doordat hij zich in hun midden met ijver voor Mij heeft ingezet, zodat Ik de Israëlieten niet in Mijn na-ijver vernietigd heb. Zeg daarom: Zie, Ik geef hem Mijn verbond van vrede: hij, en zijn nageslacht na hem, zullen het verbond van het eeuwige priesterschap hebben, omdat hij zich voor zijn God heeft ingezet en verzoening voor de Israëlieten heeft gedaan.

Num. 25:11-13 (HSV)

De parasha van deze Shabbat sluit aan op de vorige, waarin Pinchas uiteindelijk een belangrijke rol speelt. Het volk van Israël werd verleid tot afgoderij en immoraliteit door de vrouwen van Moab, wat resulteerde in een plaag die duizenden levens eiste. Deze rebellie vond plaats in het hart van de gemeenschap, zelfs voor de ogen van Mozes, op de plek waar hij de goddelijke openbaringen ontving. Op dat moment grijpt Pinchas in en doodt Zimri, een leider van de stam Simeon, en Kozbi, de dochter van een Midianitische koning, vanwege hun openlijke overspel. De plaag stopt onmiddellijk en de Eeuwige biedt Pinchas een verbond van vrede aan. 

In deze studie zullen we niet alleen uitgebreid stilstaan bij dit verbond van vrede, maar ook nadenken over de ijver van Pinchas en wat wij hiervan kunnen leren. We zullen dit verder verbinden met andere elementen uit deze parasha: de aankondiging van Jozua als nieuwe leider, de verdeling van het land, en de vastgestelde tijden.

Support the show

Balak huurt de ziener Bileam in om Israël te vervloeken. Het was alom bekend dat Bileam’s woorden iets uitwerkte. Bileam spreekt recht omdat hij als priester optreedt tussen strijdende partijen. Balak meent een rechtsgeding met Israël te hebben. Bilieam laat hem tot driemaal toe 7 altaren oprichten. God antwoordt hem door Bileam drie keer in dezelfde zin: Num. 24:9b Gezegend, die Jakob zegent; en die Israël vervloeken, vervloekt!  Het is niet goed wanneer zegen en vloek uit dezelfde mond komt. Wat we belijden werkt voor nu en later wat uit. Onze belijdenis doet ertoe. Hebr.3:1 – 6 Daarom, heilige broeders, deelgenoten der hemelse roeping, richt uw oog op de apostel en hogepriester van onze belijdenis, Jesjoea de Gezalfde, die getrouw is jegens Hem, die Hem heeft aangesteld, evenals ook Mozes getrouw was in zijn huis. Heilige broeders zijn geroepen om een koninklijk priesterschap te vormen. In de Messias heeft Gods voornemen voortgang gevonden. Daarom bespreken wat de belijdenis en het vernieuwde priesterschap in het nieuwe verbond voor gelovigen inhoudt.
Robert Berns, 21-07-2024

Support the show

Chuqat , chet en qof, afgeleid van chaqaq – voorschrijven van de wet, in steen beitelen of graveren in goud, zilver, koper e.d. Wat schrijft de Koning en Rechter, onze wetgever door Zijn Geest op onze harten van vlees.
 Dat wat de HEERE met de mens afgesproken heeft om te doen, opdat wij Hem, onze hemelse Vader vreugde bereiden. Zo stelt Hij: Op die tijd ben jij er omdat Ik er ben. Op die plaats ben je omdat Ik daar met jou heb afgesproken. Deze opdracht geef Ik jou, vervul het in gehoorzaamheid wat het je ook mag kosten.

Dit is wat Ik je vraag om Mij te geven. Je nadert op de tijd en de plaats, maar ook op de wijze die Ik met je heb afgesproken. Je zonden moeten bedekt Zijn door bloed en je leven moet met het water ter ontzondiging gereinigd zijn van de doorwerking van de dood. Dat kan slechts op grond van de as van een volkomen zondoffer, dat in zijn geheel, met een volkomen rode huid en haar, met ingewanden, vet en bloed op het altaar buiten de legerplaats, geofferd is.

Samen met water uit een stromende bron, waarvan hier gezongen wordt, zal de as van de rode koe, het water tot ontzondiging zijn, waarmee Ik de ongerechtigheden van de dode drekgoden van Mijn volk zal wegnemen, Ezech.36:25. Door Zijn dood heeft de Messias hem overwonnen, die de macht had over de dood. Hij, de volmaakte Mensenzoon, daarvan spreekt het cederhout, de Hysop en de wol in karmozijn geverfd, heeft de dood en de angst voor de dood overwonnen.

Daarom zien wij nu in geloof op Hem, die ons redt van de wet van de zonde en de wet van de dood, Rom.8:2. Zoals Mozes in de woestijn, voor al degene die stervende waren omdat zij gebeten waren, de koperen slang, een vurige seraf oprichtte. Wie erkende dat hij gezondigd had en zijn hart en oog richtte op dat wat zijn oordeel wegnam. vond genade, vergeving, herstel en leven.

Wie Zijn heilzaam woord, dat hem in eerste instantie veroordeelde, echter niet ter harte nam bleef in het oordeel van de dood, en kwam in zijn ongehoorzaamheid aan Gods bevel om. Myriam komt te overlijden nadat zij genade en genezing en reiniging gevonden had van haar dodelijke huidvraat. Aaron vond vergeving van de ontheiliging van de Naam al werd de straf vanwege zijn ongehoorzaamheid niet weggenomen. Hij miste daardoor in dit leven een deel van de beloning op zijn dienst aan de Eeuwige.

Shalom,

Presentator: Robert Berns

Support the show

Mozes en Aaron waren priesters voor Gods aangezicht omdat JHWH hen daartoe geroepen had. Niemand matigt zich die bevoegdheid aan. Korach een Leviet die de hogepriester in het heiligdom mocht naderen en de heilige voorwerpen mocht dragen betwistten echter uit naijver en zelfzucht het gezag en de positie van Aaron en Mozes. Het ontging hem dat hij mocht dienen in de nabijheid van JHWH. Het is altijd al Gods plan geweest dat allen eens als priesters Hem zouden dienen, dat lezen we bij de verbondssluiting Exodus 19:6 en in dezelfde bewoording bij het vernieuwde verbond 1 Petrus 2:9 “Gij echter zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk (Gode) ten eigendom”. Ook de apostel Johannes verkondigt hetzelfde in Openbaring 1:6 Hij heeft ons tot een koninkrijk, tot priesters voor zijn God en Vader gemaakt, en in Openbaring 20:6 Zalig en heilig is hij, die deel heeft aan de eerste opstanding: over hen heeft de tweede dood geen macht, maar zij zullen priesters van God en van de Moshiach zijn en zij zullen met Hem als koningen heersen, duizend jaren. De profeet Jesaja noemt in Jesaja 61:6 dat tijdens het Millenium “Gij zult priesters des HEREN heten, dienaars van onze God genoemd worden”. In de wedergeboorte heeft Jesjoea u en mij een nieuwe identiteit gegeven, wij zijn Zijn priesters. De werken die Hij tevoren voor ons bereid heeft vloeien o.a. voort uit onze identiteit als priesters. Staan wij in de dienst van de gebeden voor het land en volk, van verootmoediging en schuldbelijden, in de dienst van de verzoening en vergeving aanzeggen. Hij bereid ons nu al voor op die taak in het Millennium, het is een deel van onze erfenis. Laten we er ernst mee maken zoals een Samuël die zijn volksgenoten bemoedigt met deze woorden: Want de HERE zal zijn volk niet verstoten, om der wille van zijn grote naam. De HERE heeft immers verkozen u tot zijn volk te maken. Wat mij betreft, het zij verre van mij, dat ik tegen de HERE zou zondigen door op te houden voor u te bidden; ik zal u de goede en rechte weg leren. Vreest slechts de HERE en dient Hem trouw met uw ganse hart, want ziet, welke grote dingen Hij onder u gedaan heeft. 1 Samuël 12:22-24 Robert Berns, 6-7-2024

Support the show

Support the show

Te lezen: Num. 8:1-12:16 / Zach. 2:14(10)–4:7 / Joh 8:12-20

Inleidend vers:

De HEERE sprak tot Mozes: Spreek tot Aäron en zeg tegen hem: Wanneer u de lampen aansteekt, moeten de zeven lampen licht verspreiden in de richting van de voorzijde van de kandelaar. Aäron deed dat: aan de voorzijde van de kandelaar stak hij de lampen ervan aan, zoals de HEERE Mozes geboden had.

Num. 8:1-3 (HSV)

De parasha van deze Shabbat behandelt diverse onderwerpen en gebeurtenissen. Het begint met Aäron die de Menora aansteekt, de inwijding van de Levieten en hun unieke rol binnen het volk Israël, en het vieren van Pesach in de woestijn met de instelling van Pesach Sheni, de tweede kans om het Pesach-offer te brengen. Verder lezen we hoe de zeventig oudsten een deel van de Geest die de Eeuwige aan Mozes had geschonken ontvangen, zodat zij beter in staat zijn Mozes te helpen bij het leiden van het volk.

De parasha richt onze aandacht op onze innerlijke houding, met name ten opzichte van gezag, en hoe we omgaan met klagen en kritiek. Het volk murmereert over het gebrek aan vlees en aan het eind van de parasha lezen we hoe Mirjam en Aäron Mozes bekritiseren, waarna Mirjam wordt gestraft met tzaraat. Mozes, met een andere hartsgesteldheid, pleit voor haar herstel en de Eeuwige geneest haar.

Jeshua noemt zichzelf het licht van de wereld en roept ons op om ook onze lamp te laten schijnen en niet verborgen te houden. De opdracht om de Menora aan te steken leert ons iets waardevols. Net zoals de Menora in de Tabernakel afgeschermd en niet zichtbaar was van buitenaf, is veel van Jezus' werk in ons vaak niet direct zichtbaar, hoewel dat onzichtbare juist essentieel is. Het licht van de Menora, onderhouden door de priester, symboliseert het innerlijke werk van de Geest in ons. Net zoals de Menora steeds weer zuivere olie nodig had, hebben wij de olie van de Geest nodig om ons licht te laten branden, vooral in moeilijke tijden, en dit wordt ondersteund door het Woord van God in ons hart.

Support the show

Parasja is een reeks praktische lessen om, voor zover mogelijk, te verzekeren dat iedereen zich erkend en gerespecteerd voelt, en dat wantrouwen en achterdocht of jaloezie onschadelijk wordt gemaakt en opgeheven en iedereen erkend en gezien en gezegend wordt en zijn eigen rol heeft binnen het volk. Maar ook dat de wandeling naar vrijheid lang is en er geen kortere weg is. In dit gedeelte leren we over de taakverdeling tussen de drie priester-families in de zorg voor de mishkan, de tent der getuigenis. Namelijk de Kohathieten, de Gersonieten en de Merarieten. De Levieten waren aan de Kohanim – de priesters gegeven om hen te helpen bij de dienst aan de Mishkan en om de Israëlieten te onderwijzen over rein en onrein, over heilig en onheilig. De stammen van Israel waren rondom de tent van de samenkomst gelegerd in 17 kampementen. Hierna volgen lessen over hoe om te gaan met rituele onreinheid en reinheid van priesters en Nazireeën. In het geval van huidvraat, diefstal en bij huwelijkse ontrouw. De wijze waarop verzoening bewerkt werd bij overtredingen blijkt uit de weg die de Messias plaatsvervangend voor ons ging.Let wel een Nazirener is geen Natzarener. In het Hebreeuws zijn het twee verschillende woorden. 
Bob van Dijk, 15-06-2024

Support the show

Robert Berns, 8-6-2024

Support the show

De lezingen van parshat Bechukotai zijn: Leviticus 26:3 – 27:34 en Jeremia 16:19 – 17:14. In de uitleg van deze parshah zal gefocust worden op de derde aliyah; dit is Leviticus 26:10-46. Hierin worden met name de verbondsvervloekingen besproken. Hoe vallen deze te rijmen met Gods onvoorwaardelijke liefde? We zullen ontdekken dat ook de vervloekingen ingegeven zijn door Gods grote liefde voor het volk Israël. We leren hoe we om kunnen gaan met vervloekingen in ons persoonlijke leven. Ook leren we de correcties van de Heer hoog te waarderen.

Support the show

Website: https://standwithus.nl/

Support the show

Te lezen: Lev. 25:1-26:2 / Jer. 32:6–27 / 1 Kor. 15:51-58

Inleidend vers:

Verder moet u voor uzelf zeven sabbatsjaren tellen, zeven keer zeven jaar, zodat de perioden van de zeven sabbatsjaren negenenveertig jaar voor u zijn.Dan moet u in de zevende maand, op de tiende dag van de maand, bazuingeschal laten klinken. Op de Verzoendag moet u de bazuin in heel uw land laten klinken. U moet het vijftigste jaar heiligen en vrijlating in het land uitroepen voor alle bewoners ervan. Het is jubeljaar voor u: ieder zal terugkeren naar zijn eigen bezit en ieder zal terugkeren naar zijn familie.

Lev. 25:8-10 (HSV)

In deze parasha lezen we gedetailleerde instructies over het sabbatsjaar en het jubeljaar. De Eeuwige gebiedt dat het land elke zeven jaar een jaar van volledige rust krijgt, zodat het zich kan herstellen en de Eeuwige Zijn zorg voor haar inwoners kan tonen. Na een periode van zeven sabbatsjaren volgt het jubeljaar, een jaar van bevrijding en herstel. In dit jaar keren verkochte landgoederen terug naar hun oorspronkelijke eigenaren en worden slaven vrijgelaten.

Zowel het sabbatsjaar als het jubeljaar herinneren ons eraan dat de aarde en al haar inwoners niet aan zichzelf of aan elkaar toebehoren, maar aan de Heer. In deze studie zullen we de betekenis hiervan verder verkennen, zowel in de context van de huidige tijd als in de toekomst. Het jubeljaar vormt zelfs een voorafschaduwing van het mysterie waarover Paulus sprak in 1 Korintiërs 15: de opstanding in het verheerlijkte lichaam.

Support the show

Lev. 19:1-20:27, Amos 9:7–15 / Ezech.20:2 – 20

Support the show

Robert Berns, 4-5-2024

Support the show

We staan deze keer stil bij het Pesachfeest. Hoe zit de Bijbelse kalender rond dit feest in elkaar? Hoe verwijst dit feest naar de komst van Yeshua? En wat hebben de Joodse tradities rond de sedermaaltijd te maken met Yeshua? Bij deze vragen staan we stil in de aflevering van het Leerhuis over Pesach. Chag Sameach!

Support the show

Support the show

In deze parasha bestuderen we het reinigingsritueel dat de p

riester moest uitvoeren indien iemand die aan tzara’at lijdt, de metzora, weer hersteld is. Hoewel tzara’at vaak wordt vertaald als lepra, en daar ook wel op lijkt, is het eerder een soort spirituele ontreddering die zich ook fysiek manifesteert. Tzara'at brengt eigenlijk een ongezonde geestelijke gesteldheid, die anders verborgen blijft, aan de oppervlakte. Een voorbeeld hiervan vinden we in Numeri 12, waar Mirjam kwaadspreekt over de vrouw van Mosje, waardoor zij zeven dagen zou worden geslagen door tzara’at. De persoon die zo wordt getroffen door tzara'at, wordt tijdelijk uit de gemeenschap verwijderd om tijd voor bezinning te hebben. Treedt herstel in, dan zal de priester een rituele reiniging uitvoeren die noodzakelijk is om weer opgenomen te kunnen worden in de gemeenschap.
Omdat deze shabbat ook Shabat HaGadol is, zullen we in het bijzonder ook stil staan bij de verschillende verbinding tussen de metzora en Jeshua.

Support the show

Support the show

Sabbath Parah, de sabbat van de rode koe. Numeri 19:1 – 22, Ezech.36:16–38 over de rode heifer of vaars zijn toegevoegd aan de lezingen behorende bij de Parashat Tzav – Lev.6:1 – 8:36 en Jeremia 7:21 – 8:3, 9:22 – 23 en uit de apostolische boeken 2 Cor.5: 14 – 21.
Tzav betekent in het Hebreeuws - wat geboden is, gebied. Vandaag bestuderen we de vraag: Versta je de rol van de offers in de dienst van verzoening? In de offerdienst legde de offeraar zijn handen op de kop van het dier te leggen. Op die wijze werd de ongerechtigheid, de schuld of zonde op het offerdier overgebracht. De priesters moesten van deze offers op een heilige plaats eten want gedurende het offerproces werd het offervlees allerheiligst. Daarom moesten de priesters wel ritueel rein zijn. Wanneer zij naderde tot het altaar wasten zij hun handen en voeten met het reinigingswater uit het wasvat. Dat reinigingswater was water uit een levende bron gemengd met de as van de volkomen rode koe. Deze heifer was met huid en haar, zelfs met het bloed buiten de legerplaats in zijn geheel verbrand. Degene die de rode vaars offerde werd tot de avond onrein omdat hij met de dood in aanraking kwam. Maar als je met de as van deze rode koe en water uit de bron besprenkeld werd werkte dat tot ontzondiging. Degene die met offegaven naderde tot het altaar werden erdoor ontzondigd en gereinigd. De betekenis hiervan is dat door de dood de dood zelf wordt overwonnen. Het verwijst naar het offer van de Messias die buiten de legerplaats op diezelfde plek, nabij dat altaar en de asplaats, aan het kruishout Zijn leven gaf ter verzoening van alle ongerechtigheid. Daarom aanvaardt Hem als de weg tot de Vader en laat u met de Vader verzoenen door Hem. 30-03-2024, Robert Berns.

Support the show

Te lezen Exod. 38:21-40:38/ 1 Kon. 7:51–8:21 / Hebreeën 8:1-12

Inleidende tekst:

Zo voltooide Mozes het werk. Toen overdekte de wolk de tent van ontmoeting, en de heerlijkheid van de HEERE vervulde de tabernakel, zodat Mozes de tent van ontmoeting niet kon binnengaan, omdat de wolk daarop bleef en de heerlijkheid van de HEERE de tabernakel vervulde.

Exodus 40:33c-34 (Herziene Statenvertaling)

De parash van deze shabbat begint met de beschrijving van hoe Mozes rekenschap geeft over de financiële bijdragen van het volk. Hier wordt gedetailleerd uitgelegd hoe elke gift zorgvuldig is besteed aan de bouw van de Mishkan, de heilige Woning. Vervolgens wordt er verder ingegaan op de constructie van de Mishkan zelf. Het laat zien hoe elk onderdeel afzonderlijk vakkundig is gemaakt, precies volgens de instructies van de Eeuwige.

Als het werk aan de afzonderlijke onderdelen van de tabernakel klaar is, komt er een moment van samenbrengen. Mozes verzamelt alle objecten en arrangeert ze zorgvuldig op hun bestemde plaatsen. Losse onderdelen worden samengebracht tot een geheel, waarmee uiteindelijk een tabernakel wordt gevormd.

Maar de tabernakel was pas echt ‘af’ toen de glorie van de Eeuwige zijn intrek nam. Die goddelijke aanwezigheid, of Shechina, veranderde de Mishkan van een fysieke structuur in een heilige verblijfplaats voor de Eeuwige. Die glorie van de Eeuwige zal een belangrijk thema blijken voor deze shabbat, en niet zonder reden. Immers, het is die glorie die alles anders maakt.

Support the show

Introductietekst:
“De hoofdzaak nu van de dingen waarover wij spreken, is dit: Zo'n Hogepriester hebben wij, Eén Die Zich heeft gezet aan de rechterhand van de troon van de Majesteit in de hemelen. Hij is een Dienaar in het heiligdom en in de ware tabernakel, die de Heere heeft opgericht en niet een mens.” (Hebreeën 8:1-2, HSV)

In deze parasha wordt begonnen met de bouw van de Mishkan, de verblijfplaats voor de Eeuwige. De Eeuwige wilde namelijk wonen temidden van Zijn volk. Eerder hebben we gelezen dat Mozes, toen hij op de berg in de nabijheid van de Eeuwige was, uitgebreide instructies hiervoor had ontvangen. En nu worden deze instructies nauwgezet opgevolgd. Er komt een inzameling en de Mishkan met al haar voorwerpen kunnen daarna worden gemaakt. Als uiteindelijk alle werkzaamheden zijn afgerond, precies op die wijze welke de Eeuwige had voorgeschreven, neemt de glorie van de Eeuwige intrek in de Mishkan. En daarmee wordt de Mishkan in de woestijn, hoewel met mensenhanden gebouwd, een afschaduwing of kopie van het door de Here zelf opgerichte hemelse heiligdom.

Shalom,

Support the show

Exod. 30:11-34:35 / 1 Kon. 18:1–39

Support the show

Sabbat shalom, Robert Berns

Support the show

De lezingen van parshat Terumah zijn: Exodus 25:1 – 27:19 en 1 Koningen 5:26 – 6:13. In de uitleg van deze parshah zal gefocust worden op de derde aliyah; dit is Exodus 25:31 – 26:14. Hierin geeft de Heer instructies aan Mozes voor het maken van de Menorah en de Tabernakelkleden. We zien dat de Menorah een beeld is van het Woord Yeshua en de olie een beeld is van de Heilige Geest. Verder leren we wat de Tabernakelkleden met het hemeluitspansel te maken hebben. Ook ontdekken we dat er mysterie verborgen ligt in de Tabernakelkleden dat verwijst naar de hereniging van Juda en Israël in de Eindtijd. Genoeg te leren weer!

Support the show

Te lezen: Exod. 21:1-24:18 / Jer.34:8 -19; 33:25 – 26 / Lukas 4:1-21

En aan Hem werd het boek van de profeet Jesaja gegeven, en toen Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats waar geschreven stond:

De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden  om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen wie gebroken van hart zijn, om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken.

Lukas 4:17-19

Deze parasja vormt een logisch vervolg op de voorgaande, waarin we hebben gelezen dat het volk aan de voet van de Sinai de tien woorden mocht ontvangen. Die tien woorden vormen als het een soort grondwet, die nog een verdere uitwerking nodig heeft. Deze parasja bevat ruim 50 voorschriften die Mozes gaat doorgeven aan de nieuw aangestelde leiders en rechters van het volk.

Net als de tien woorden, begint ook dit gedeelte met een verwijzing naar slavernij. De Eeuwige had zijn volk met sterke hand uit het slavenhuis van Egypte geleid om Hem tot een God te zijn. En evenzo geeft parasja Misjpatiem aan eenieder die tot slaaf was vervallen ook het perspectief van uitleiding. Zes jaar zou een slaaf zijn of haar meester moeten dienen, om in het zevende jaar, het shabbatsjaar, vrijlating te ontvangen.

In deze studie zullen we met name ingaan op dat aspect van slavernij, en op vrijlating uit slavernij. Ons moderne vooroordeel ten aanzien van de term ‘slaaf’ maakt het soms lastig met een open blik naar de voorschriften in deze parasja te kijken. Maar als we daartoe in staat zijn, zullen we juist ontdekken hoe humaan en perspectiefvol deze instructies zijn.

In het Bijbelse systeem ontvingen slaven elk shabbatsjaar vrijlating. Maar na een volheid van zeven shabbatsjaren werd er ook een jubeljaar uitgeroepen. Het was een moment van volledig herstel, wanneer al wat verloren was weer wordt terugverkregen. Jeshua predikte over dat moment, waar we deels nog op wachten. Zou deze parasja daar ook iets over te zeggen hebben?

Support the show

Support the show

Support the show

De lezingen van parshat Waëra zijn: Exodus 6:2 – 9:35 en Ezechiël 28:25 – 29:21. In de uitleg van deze parshah zal gefocust worden op de derde aliyah; dit is Exodus 6:29 – 7:7. We zien dat Mozes zijn roeping als profeet ontvangt, maar tegenwerpt dat hij onbesneden is van lippen. Dit is een typerende reactie voor profeten, die geroepen worden. We leren echter ook dat God hem de woorden in de mond gaat leggen. Verder ontdekken we dat God zijn volk als een geoefend leger wil uitleiden uit Egypte door middel van grote oordelen en tekenen. We leren hoe dit punt opnieuw vervuld gaat worden in de Eindtijd. Tenslotte zullen we zien dat Mozes drie woestijntijden beleefde in zijn leven en bekijken we wat we hiervan kunnen leren voor onze eigen pelgrimstocht door het leven.

Support the show

Te lezen: Exod. 1:1-6:1 / Jer.1:1 – 2:3 / Joh. 10:1-16.

En God zei tegen Mozes: IK BEN DIE IK BEN. Ook zei Hij: Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen: IK BEN heeft mij naar u toe gezonden. Toen zei God verder tegen Mozes: Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen: De HEERE, de God van uw vaderen, de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob, heeft mij naar u toe gezonden. Dit is voor eeuwig Mijn Naam, dit is Mijn Naam ter gedachtenis, van generatie op generatie.

Exodus 3:14-15 (Herziene Statenvertaling)

Vele jaren zijn er voorbijgegaan sinds Jacob met zijn huisgezin op uitnodiging van Jozef zich had gevestigd in Egypte. De parasja van deze sabbat begint met het noemen van de namen van de zonen van Israël, die zich in de landstreek Gosen vestigden. Het huisgezin van Jacob, bestaande uit 70 zielen, was ondertussen uitgegroeid van een familie tot een groot volk waar de Farao, die Jozef niet gekend had, vrees voor kreeg. Dat zou een periode van verdrukking inluiden voor de Israëlieten.

De parasja van deze sabbat heet Shemot, wat 'namen' betekent. Een toepasselijke titel die ons uitnodigt na te denken over de betekenissen van het woord 'naam'. Namen gaan over meer dan alleen hoe we iemand noemen of roepen; ze vormen een sleutel tot iemands identiteit, een manier om herkenbaar te zijn, uit te drukken wie je ten diepste bent.

Mozes, een joodse jongen die vanwege goddelijk ingrijpen opgroeide als prins aan het hof van de Farao, gaat op zoek naar zijn identiteit. Uiteindelijk belandt hij als schaapsherder in de woestijn. Daar openbaart de Eeuwige zich aan hem en maakt Zijn naam aan Mozes bekend: IK BEN DIE IK BEN (Ex. 3:14).

De Eeuwige geeft aan dat Hij op de hoogte is van de benarde situatie van het volk, het gekerm heeft gehoord en zich aan Zijn beloften herinnerde. Mozes ontvangt van de Eeuwige de opdracht om zijn volk uit Egypte te leiden. Mozes twijfelt eerst, maar de Eeuwige stuurt hem niet met lege handen op pad. Als Hij iemand roept, geeft Hij ook datgene wat nodig is om die roeping te vervullen.

Mozes leidde uiteindelijk het volk uit Egypte richting het beloofde land. En daarin lijkt hij op Jeshua, die zichzelf de Goede Herder noemt. Hij kent ons en roept ons bij onze naam. Hij wil ons uit leiden om ons veilig binnen te brengen, zodat wij in de aanwezigheid van de Vader kunnen verblijven en Hem waarlijk mogen kennen.

Support the show

Jozef – laat hem toevoegen, toenemen van het Hebreeuwse werkwoord JaSaF. Rachel gaf hem bij zijn geboorte deze naam. Genesis 30:24 zeggende: Moge de HERE mij er nog een andere zoon bijvoegen. In Psalm 81:5 staat Jehozef met toevoeging van de letter Hé. Dat de HEERE zal toevoegen en doen verzamelen. Jozef bracht zijn broeders, de 70 zielen van Jakob bijéén. God voorzag in het koren tijdens de langdurige hongersnood. Door Jozef wijs beleid vergaderde hij het volk van Egypte en de volken. De rijkdommen van Egypte en de volkeren vielen aan Farao toe. Psalm 81 is geschreven door Asaf – degene die verzamelt, bijeen brengen met een specifiek doel. Het werkwoord Asaf betekent ontvangen, wegnemen, verwijderen. De wijsheid van Jozef viel de Farao op en hij erkende dat de wijsheid van boven door Gods Geest gegeven was. Hoe was Jozef zo wijs geworden? Hij was in weinig getrouw gebleken en kon over meer gesteld worden omdat hij leerde gehoorzaam Zijn Leidsman te volgen. Jozef getuigt tegenover zijn broers in Genesis 42:18 Doet dit, opdat gij in leven blijft; ik vrees God. De meest wijze onder de mensen en koningen, Salomo schreef in Spreuken 9:10 De vreze des HEREN is het begin der wijsheid en het kennen van de Hoogheilige is verstand. 9 geef aan de wijze, en hij zal nog wijzer worden, onderwijs de rechtvaardige, en hij zal aan inzicht winnen. Jozef groeide in volwassenheid en het dragen van bestuurlijke verantwoordelijkheden. De HEERE was hem genegen en genadig, en kon hem veel toevertrouwen. Robert Berns, 16-12-2023

Support the show

Te lezen: Gen. 37:1-40:23 / Amos 2:6–3:8 / Joh 10: 22-39.

 Maar de HEERE was met Jozef en bewees hem Zijn goedertierenheid; Hij gaf hem genade in de ogen van het hoofd van de gevangenis. En het hoofd van de gevangenis gaf al de gevangenen die in de gevangenis waren, in de hand van Jozef; al het werk dat men daar deed, deed hij. Het hoofd van de gevangenis zag naar geen enkel ding meer om van wat in zijn hand was, omdat de HEERE met hem was. Alles wat hij deed, liet de HEERE voorspoedig verlopen.

 Gen. 39:21-23 (Herziene Statenvertaling)

 Deze sabbat behandelen we het eerste deel van de geschiedenis van Jozef. We worden daarin deelgenoot van zijn reis van Jacobs geliefde zoon tot slaaf. We weten echter ook dat deze reis uiteindelijk zal leiden tot een invloedrijke positie in Egypte. In deze parasja zien we hoe God werkt in de levens van mensen om hun karakter te vormen, zelfs wanneer zij zich in schijnbaar uitzichtloze situaties bevinden.

 Die uitzichtloosheid herkennen we aan het einde van de parasja in Jozefs situatie: hij zit in de gevangenis en de schenker, die zijn vrijheid aan Jozef te danken had, bleek hem te zijn vergeten. En toch, in die plaats van duisternis blijkt de Eeuwige zelf aanwezig te zijn om Jozef Zijn goedertierenheid te tonen. En daarin kan de geschiedenis van Jozef ons ook aanmoedigen om de Eeuwige vast te blijven houden, juist in onze moeilijkste perioden.

 Deze week wordt het Chanoeka-feest gevierd, dat ook staat voor de overwinning van het licht over de duisternis. Jeshua zei over zichzelf dat hij het licht van de wereld is en dat wie Hem volgt nooit meer in het duister hoeft te wandelen, maar het licht van het leven zal hebben. We leven tegenwoordig in een wereld die in diepe duisternis wandelt. Maar aan ons is de keuze gegeven of wij dat licht van Jeshua willen toelaten in ons leven om Zijn licht door ons heen te laten schijnen en ons opnieuw aan Hem toe te wijden.

 Ik wens u Shabbat shalom en Chaq Semeach.

Support the show

Support the show

Gen. 28:10-32:2(3) / Hos. 11:7-14:10

Support the show

Support the show

Toledot, de wordingsgeschiedenissen van het nageslacht van Ezau en dat van Jakob. Uit de parallellen in beide tekstgedeelten valt op te maken waarom Jakob gezegend werd en Ezau de zegen miste. Ezau wordt ten voorbeeld gesteld aan de nakomelingen van Jakob en meer nadrukkelijk aan de priesters, de Levieten. Maleachi – Mijn boodschapper, Mijn gezondene ontvangt voor de priesters en het volk een ernstige vermaning. Gaandeweg blijken zij net zo onverschillig om te gaan met hun eerstgeboorterecht als Ezau. Dat recht was op hen gelegd in plaats van alle eerstgeboren zonen van de andere stammen. Gelijk de priesters zo ook het volk. De priesters en Levieten dienden om geldelijk gewin en oordeelden niet langer zonder aanzien van de persoon. Doordat de er minderwaardige offerdieren naar Gods huis gebracht werden, raakte de offerdienst in het slob. De tienden werden niet meer gebracht waardoor de tempeldienst verliep. De zegen van het verbond van Levi veranderde voor hen in een vloek. De priesters zijn van Godswege gezonden om het volk de gerechtigheid Gods bekend te maken. In plaats daarvan bevorderde zij goddeloosheid. Maar degene die zich bleven toewijden aan de HEERE, die zijn bij Hem bekend. Maleachi kondigt aan dat de HEERE een boodschapper in de kracht van Elia zou zenden voordat de Gezondene van de Vader, de Messias plotseling tot Zijn tempel zou komen. Hij wordt de Gezant van het Verbond genoemd om het hart van het volk tot dat van de Vader terug te brengen, zodat zij weer Zijn eigendom, Zijn kostbaar kleinood – cegullah zullen zijn, in wie Hij een behagen heeft. Daarom keer terug tot de HEERE want Hij wil tot Zijn volk terugkeren. Robert Berns, 18-11-2023

Support the show

Support the show

Support the show

• Welke activiteiten en taken de "zonen" van de profeten indertijd hadden, en welke niet
• Wat Jezus Zelf over profetie heeft gezegd 
• Hoeveel en welke vormen van profetie in de Bijbel zijn te ontdekken

Deze doorwrochte studie toont aan hoe belangrijk goed onderwijs over deze heikele kwestie vanuit de Joodse achtergrond en tradities is. Het behoedt de ware discipel van Jezus voor hedendaagse dwaalleringen, het versterkt je vertrouwen in de waarheid van Zijn Woord en verhoogt de vreugde in Hem!

E-book
Voortvloeiend uit deze podcastserie volgt ook een e-book die in de afrondingsfase zit. De inhoud van de podcast en meer kunt u hierin teruglezen en gebruiken om deze kwestie verder te bestuderen. U kunt alvast uw exemplaar reserveren op www.onderdevijgenboom.nl/boeken.

Uitnodigen
Debby van Galen komt graag op uitnodiging een spreekbeurt, Bijbelstudie of een seminar in uw (huis)gemeente of bij uw jong volwassenengroep verzorgen. Mail uw verzoek daarvoor naar info@onderdevijgenboom.nl
of ga naar www.onderdevijgenboom.nl/spreekbeurt-aanvragen en vul het formulier in.

Vragen of reacties
Reacties of vragen over deze of eerdere afleveringen kunt u mailen naar  info@onderdevijgenboom.nl
Onder de vijgenboom heeft ook een eigen YouTube-kanaal met video's en podcasts van Debby van Galen.

Radio Israel is voor inkomsten totaal van uw gift afhankelijk. Uw steun wordt zeer gewaardeerd! Klik op onderstaande link om een (belastingaftrekbare) donatie te doen.

Eerste uitzending: 23 oktober 2023

Support the show

Debby van Galen trapt de serie af met "De kwestie van profeteren", waarover de laatste jaren veel om te doen is. Steeds vaker klinkt de leus "Profeteren kun je leren" en de aansporing om te streven naar de gave van profetie. In deze Bijbelstudie deel 1 onderzoekt Debby in het licht van de Joodse achtergrond en tradities de oorsprong van het begrip "profetenschool" en wat er van dat begrip wel en niet van klopt. Leer ook

• over de eerste profeten die leiding namen over groepen profeten
• waarom Samuël zich de ziener mocht noemen en Elisa gezalfd moest worden tot profeet
• waarom de 70 oudsten (Num. 11) en de drie groepen boden (1 Sam.10) slechts tijdelijk konden profeteren

Het is heel belangrijk dat we de geschiedenis kennen en verstaan met het gehoor van de oorspronkelijke deelnemers, zodat we kunnen onderscheiden waar het op aankomt als het gaat over de hedendaagse leer en kwestie van profeteren.

E-book
Voortvloeiend uit deze podcastserie volgt ook een e-book die in de afrondingsfase zit. De inhoud van de podcast en meer kunt u hierin teruglezen en gebruiken om deze kwestie verder te bestuderen. U kunt alvast uw exemplaar reserveren op www.onderdevijgenboom.nl/boeken.

Uitnodigen
Debby van Galen komt graag op uitnodiging een spreekbeurt, Bijbelstudie of een seminar in uw (huis)gemeente of bij uw jong volwassenengroep verzorgen. Mail uw verzoek daarvoor naar info@onderdevijgenboom.nl
of ga naar www.onderdevijgenboom.nl/spreekbeurt-aanvragen en vul het formulier in.

Vragen of reacties
Reacties of vragen over deze of eerdere afleveringen kunt u mailen naar  info@onderdevijgenboom.nl
Onder de vijgenboom heeft ook een eigen YouTube-kanaal met video's en podcasts van Debby van Galen.

Radio Israel is voor inkomsten totaal van uw gift afhankelijk. Uw steun wordt zeer gewaardeerd! Klik op onderstaande link om een (belastingaftrekbare) donatie te doen.

Eerste uitzending: 7 augustus 2023

Support the show

Support the show

Schriftgedeelten: Gen. 18:1-22:24 / 2 Kon.4:1–37 / Joh. 8:51-59

Abraham, uw vader, verheugde zich er sterk op dat hij Mijn dag zou zien, en hij heeft die gezien en heeft zich verblijd.

Johannes 8:56 (HSV)

De naam van deze parasha is te vertalen als 'en toen verscheen hij'. Vlak nadat Abraham, samen met zijn gehele huishouden, besneden was, lezen we dat de Eeuwige aan Abraham verscheen. Hij zat bij de ingang van zijn tent, sloeg zijn ogen op en zag. Dit thema van zien zal herhaaldelijk terugkeren. De tekst schildert contrasten tussen zien en niet zien, tussen loslaten en vasthouden, en tussen vooruit kijken en terugkijken.

In Johannes zegt Jeshua over Abraham dat hij "Zijn dag" heeft gezien en zich daarover verheugde. Hoe is dat mogelijk? Aan het einde van dit gedeelte in de Torah, Genesis 22:14, noemt Abraham de berg Moria, de plaats waar God voorzag in een ram als offer in plaats van Isaak, 'Adonai Jireh,' wat 'De HEER voorziet' betekent. Hiermee verwijst het einde van deze parasha als het ware terug naar het begin, waar we dezelfde wortel in het eerste woord zien.

Isaak was volgens menselijke maatstaven Abrahams pensioenplan, zijn 'appeltje voor de dorst', de garantie voor overleving als Abraham niet meer zelf kon voorzien. Abraham was bereid deze voorziening op te geven, omdat alleen de Eeuwige echt kon voorzien in wat nodig was. Wist hij precies hoe? Dat is vrijwel ondenkbaar. Desondanks wandelde Abraham voor de Eeuwige, kende Zijn karakter, en dat was genoeg - God zou Zijn belofte nakomen, zelfs als de details onbekend waren.

In deze studie zullen we niet alleen de beproeving van Abrahams geloof bespreken, maar ook een onverwachte lijn uitwerken die door de parasha en de haftara loopt en uiteindelijk ook verbonden is met 'Zijn dag.' Hieruit blijkt weer het eeuwige plan van verlossing en genade van de Eeuwige. Hij is de Enige, en de ware Voorziener.

Support the show

Support the show

Lezingen: 

Thora Genesis 12:1-17-27 

Haftara Jesaja 40:27-41:16 

Tweede testament Romeinen 4:1-25 

Introductietekst:  

Bereshiet/Genesis 12:1: 

„Dan zegt de Ene tot Abram: ga, jij, (Lech-Lecha לֶךְ-לְךָ - ga voor jezelf) ga weg uit je land, uit je geboortetent en uit het huis van je vader naar het land, dat Ik je zal doen zien“. 

In antwoord op de oproep van de Eeuwige gaan Abraham en Sara op weg naar een nieuw land en een nieuw soort geloof; die reis wordt bepalend voor de hele joodse geschiedenis die daarop volgt. We zijn hiermee ook aangekomen in het keerpunt van het boek Genesis. De vier verhalen die hieraan vooraf gaan, gingen veelal over het ontwijken en afschuiven van verantwoordelijkheid. Anders dan Adam aanvaardt Abraham persoonlijke verantwoordelijkheid; hij neemt het woord van de Ene in acht en geeft gehoor aan goddelijke oproep om zijn land te verlaten en op reis te gaan. Abraham is een nieuw type mens, iemand wiens leven een antwoord is op de roepstem van de Ene. Tot nu toe hebben we, met uitzondering van Noach, mensen ontmoet die Zijn geboden zagen als dwang, waarvan zij zich probeerden te bevrijden. Abraham is anders. Voor hem is het gebod het leven zelf. De Ene spreekt; Abraham luistert en handelt, enerzijds zonder verzet, anderzijds met trots. Hij leeft in de bewuste aanwezigheid van de goddelijke wil. Met Abraham ziet min of meer een nieuw geloof het licht; het verantwoordelijkheidsgeloof. Hierin ontmoeten het goddelijke gebod en het menselijk handelen elkaar, gestoeld op de principes van recht en gerechtigheid van de Ene, de Eeuwige, de schepper van hemel en aarde. Daarmee komen we uit bij de diepe betekenis van lech lecha: Ga, op reis, naar je diepste zelf. Verlaat alle invloeden van buitenaf, kom tot je bestemming. De Hebreeënbrief zegt ons dat hij het nooit als thuis beschouwde totdat het Koninkrijk er is gevestigd en er een stad zal zijn wiens bouwer en maker de Ene zelf is. Hij wist dat zijn eerste stap hem niet alleen naar het beloofde land zou leiden, maar  “Lech Lecha” naar het Koninkrijk!                     

Presentator: Arnold Visscher

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

• Ruben zal leven en niet sterven, zijn nakomelingen zullen talloos zijn. Ruben lag bij Bilha, maar zal er niet om uitgeroeid worden, gelukkig.
• Jehudah, de vierde zoon, komt vóór Simeon en Levi, die gemoord hebben als wraak over hun verkrachtte zusje Dinah. Jehudah is degene die oprecht zijn tekortkomingen heeft beleden en daarom zal God Zelf hem vrijzetten van zijn verdrukkers.
• Levi is degene die als hogepriesterlijke stam het volk mag onderwijzen.
• Benjamin, de geliefde, zal veilig bij God wonen en beschermd worden door de Almachtige.
• Joséph wordt gezegend met alle lekkernijen van de hemel en het water. Het water uit de hemel bevochtigt de vruchten van de hemel.
• Z’bhulon en Issachar horen bij elkaar: Zebulon de visser onderhoudt Issachar de geleerde van de Torah.
• Gad komt aan de spits van het volk, denk daarbij aan dat onder meer Gad het volk eerst thuisbrengt in het Beloofde Land, alvorens zelf in het over Jordaanse te settelen.
• Dan is een jonge leeuw die uit Basan tevoorschijn springt. Basan is de hoogte in het noorden bij de Hermonberg.
• Naftali neemt een deel van het meer van Kinnereth en een zuidelijke strook land eronder in bezit en haalt daar de zegen van de opbrengst uit.
• Asher is gezegend onder zijn broeders en zijn voet zal in olie gedoopt zijn. Waarschijnlijk gaat het hier om het kostbare vloeibare goud: olijfolie, waarin hij zijn broers laat delen.

 Shabbat Shalom, 
 
 Karen Strijker 

Support the show

• welke idiomen en thema's bij deze dag horen en wat hun achtergrond is
• wie zich tot de gemeenschap mogen rekenen om deel te nemen aan deze dag
• welke bijzondere gebeurtenissen er op die dag op Goddelijke wijze werden waargenomen

Dit en nog veel meer in deze verdiepende Bijbelstudie, waarvan wij hopen dat die je tot opbouw zal zijn en je geloof in onze rechtvaardige en genadige God verder zullen verankeren.

Reactie of vraag
Heeft u vragen voor Debby of wilt u een reactie geven? E-mail naar info@onderdevijgenboom.nl en u hoort zo spoedig mogelijk terug.

Spreekbeurten
Debby komt graag op uitnodiging een spreekbeurt, Bijbelstudie of seminar verzorgen in uw (huis)gemeente of voor uw Jong Volwassenen verzorgen. Klik hier en vul het online formulier in. 

Eerste uitzending: 27 september 2020

Support the show

Support the show

Debby toont in deze podcast met behulp van de Joodse achtergrond en tradities o.a. aan wat

• bekering, het Boek des Levens, de Dag des Oordeels/ des HEEREN en zoetigheid met elkaar te maken hebben;
• het verschil is tussen de Laatste Bazuin en de Grote Bazuin
• de noodzaak van verootmoediging is in deze tijd.

Ook bespreekt zij het heikele onderwerp "de Opname" aan de hand van patronen die we in de Bijbel en in de Joodse tradities tegenkomen.
Advies: Wij raden aan eerst deel 1 te beluisteren.

Uitnodigen
Als u Debby van Galen wil uitnodigen voor een spreekbeurt, Bijbelstudie of seminar ga dan naar www.onderdevijgenboom.nl/spreekbeurt-aanvragen en vul het formulier in. U kunt uw verzoek ook mailen naar info@radioisrael.nl of info@onderdevijgenboom.nl

Vragen of reacties
Reacties of vragen over deze of eerdere afleveringen kunt u mailen naar reactie@radioisrael.nl of info@onderdevijgenboom.nl
Onder de vijgenboom heeft ook een eigen YouTube-kanaal met video's en podcasts van Debby van Galen.

Radio Israel is voor inkomsten totaal van uw gift afhankelijk. Uw steun wordt zeer gewaardeerd! Klik op onderstaande link om een (belastingaftrekbare) donatie te doen.
Eerste uitzending: 21 september 2020

Support the show

• Kroning / Koningschap van de Messias
• Bruiloft
• Wederopstanding uit de doden / de Opname

Ook andere idiomen, lastige woorden en Schriftgedeelten die we in de Bijbel tegenkomen komen aan bod in deze diepgaande studie, die we vanuit de Joodse achtergrond en tradities gaan leren lezen.

Uitnodigen
Als u Debby van Galen wil uitnodigen voor een spreekbeurt, Bijbelstudie of seminar ga dan naar www.onderdevijgenboom.nl/spreekbeurt-aanvragen en vul het formulier in. U kunt uw verzoek ook mailen naar info@radioisrael.nl of info@onderdevijgenboom.nl

Vragen of reacties
Reacties of vragen over deze of eerdere afleveringen kunt u mailen naar reactie@radioisrael.nl of info@onderdevijgenboom.nl
Onder de vijgenboom heeft ook een eigen YouTube-kanaal met video's en podcasts van Debby van Galen.

Radio Israel is voor inkomsten totaal van uw gift afhankelijk. Uw steun wordt zeer gewaardeerd! Klik op onderstaande link om een (belastingaftrekbare) donatie te doen.

Eerste uitzending van deze aflevering: 7 september 2020

Support the show

In het land van Moab staat een nieuwe generatie opgesteld voor het aangezicht van de Aanwezig. Zo dadelijk gaan ze het verbond binnen, voordat ze het land binnengaan. Welk verbond is dit? Men spreekt van de vernieuwing van het verbond, maar is dit zo? En waarom worden al die verschillende groepen genoemd, tot de houthakkers en de waterdragers toe. We ontdekken het in het Leerhuis als we parasha Nitsavim aan de orde hebben. 

 hart. groet, 

 Anco 

Support the show

We lezen:Deuteronomium 26:1 – 29:9(8) / Jesaja 60:1–22 / Johannes 14:15-21.

En wanneer u in het land komt dat de HEERE, uw God, u als erfelijk bezit geeft, en u dat in bezit neemt en erin woont, moet het zó zijn dat u van de eerstelingen neemt van alle vruchten van het land, die u binnenhaalt van uw land, dat de HEERE, uw God, u geeft; en u moet die in een korf leggen en naar de plaats gaan die de HEERE, uw God, zal uitkiezen om Zijn Naam daar te laten wonen. U moet naar de priester gaan die er in die dagen zal zijn, en tegen hem zeggen: Ik verklaar heden voor de HEERE, uw God, dat ik gekomen ben in het land dat de HEERE onze vaderen gezworen heeft ons te geven.

Deuteronomium 26:1-3 (HSV)

De Torah-lezing van deze sabbat begint met de instructies van de Eeuwige om, nadat men het Beloofde Land is binnengegaan, de eerstelingen van het land apart te zetten en ze naar de priester te brengen. Dit wordt gedaan als een daad van toewijding aan de Eeuwige en als een offerande aan Hem. Het concept van het 'eerste' of het 'beste' dat aan de Eeuwige wordt gewijd, symboliseert dankbaarheid en afhankelijkheid van Hem. Hierdoor wordt de Eeuwige erkend als het centrum en de bron van ons bestaan. Tegelijkertijd is dit ook een stap in geloof en vertrouwen, waarbij men gelooft dat de Eeuwige zal voorzien in wat nodig is. Omdat dit een eerstelingsoffer betreft, dient het opdragen van de eerste 10% als bewijs dat de overige 90% ook beschikbaar zal zijn, volgens het principe van overvloed en zegeningen dat voortkomt uit gehoorzaamheid aan Zijn instructies.

Deze parasha bevat ook het bekende hoofdstuk over de zegen en de vloek; een gedeelte dat veel mensen moeilijk vinden. Het lijkt erop alsof het volk onder druk wordt gezet en van hen blinde gehoorzaamheid wordt gevraagd. Hoewel dat een begrijpelijke gedacht is, wordt in de Tenach gehoorzaamheid vaak aangemoedigd naast het ontwikkelen van een oprecht begrip van de wil van de Eeuwige en een diepgeworteld verlangen om die te volgen. En daarmee komen we op een andere prominent thema van deze parasha: de toestand van ons hart. In Deuteronomium 10:16 riep Mozes uit dat het volk een besnijdenis van het hart moest ondergaan. En in deze parasha lezen we dat het de Eeuwige zelf zal zijn die het hart van het volk zal gaan besnijden.

In het gedeelte van Johannes 14 lezen we hoe dit plaatsvindt. De Trooster, de Geest van de waarheid, zal ons hart verlichten en inzicht schenken in de wil van de Vader. Op deze manier komt de vervulling van Mozes' wens om een begrijpend hart te hebben tot stand door de werkzaamheid van de Heilige Geest. En hier, net als bij Mozes, zien we ook in de woorden van Jeshua geen pleidooi voor slaafse of blinde gehoorzaamheid. Onze gehoorzaamheid aan de wil van de Vader is namelijk geworteld in onze liefde voor Hem en voor degene die Hij heeft gezonden.

Support the show

Waar zou dan het huis zijn, dat gij Mij zoudt bouwen, en waar de plaats mijner rust?
Met die vraag vangt Jesaja 66 aan. In het parasha-gedeelte wordt 16 keer genoemd dat: De plaats, die JaHWeH, uw Godverkiezen zal, uit het gebied van al uw stammen, om daar zijn naam te vestigen, om daar te wonen, die zult gij zoeken en daarheen zult gij gaan. Op de plaats die de HEERE verkoos moest een altaar gebouwd worden van onbewerkte stenen om daarop de brand- en slachtoffers te brengen. Op diverse manieren maakte de Heilige Israëls duidelijk op welke plaats Hij woning wilde maken. Keer op keer moest Hij Zijn eigen huis verlaten vanwege de afgoderij van Zijn volk. Aan hen die daarover konden treuren beloofde Hij vertroosting en herstel, want nog zal Hij Jeruzalem verkiezen om daar te verblijven. Daarom zei Jesjoea zalig de treurenden want zij zullen vertroost worden. Jeruzalem is niet de enige plaats, overal waar men Hem aanbidt in Geest en in waarheid, daar zal Hij wonen. 1 Korintiërs in 6:19 Weet gij niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, die in u woont, die gij van God ontvangen hebt, en dat gij niet van uzelf zijt? In wezen zei de Heilige Israëls dat al in Jesaja 57:15: “In den hoge en in het heilige woon Ik en bij de verbrijzelde en nederige van geest, om de geest der nederigen en het hart der verbrijzelden te doen opleven”. Naar de woorden van Psalm 51 “de offeranden Gods zijn een gebroken geest en een verbrijzeld hart” daarmee bouwt Hij de muren van Jeruzalem. 
Robert Berns, 12-08-2023

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

Support the show

JaHWeH, is de Heilige Israels, vanwege Zijn heiligheid ijverde Hij in de diverse perioden voor Zijn heilig volk. Jesjoea ijverde voor Gods huis om een heilig priesterschap uit alle volken te scheppen. Daarom de waarschuwing aan Zijn huisgenoten onder de stammen van Jakob en de gelovigen onder al de volken: Wacht u voor de afgoden, de leringen van boze geesten, 1 Kor.10:19. Met een ijver Gods reinigde Jesjoea de tempel, zowel aan het begin als aan het einde van Zijn aardse bediening tot op heden. Zijn discipelen herinnerden zich, dat er geschreven is: De ijver voor uw huis zal Mij verteren. Er zijn ideeën en mensen in Gods huis, de gemeente binnengedrongen, die de grondslagen van het mensbeeld en het huwelijk tussen één man en één vrouw vernielen en daarmee een gezond Godsbeeld. De leer van Bileam waart in ons midden rond. Leringen van boze geesten dringen zich hand over hand op. Zijn we ijverig, weerbaar en waakzaam om de strijd tot de poorten terug te dringen en hen te weerstaan? JaHWeH legde een woord in de mond van Bileam en zeide: Keer tot Balak terug en spreek aldus. Uit Numeri 23:3, 11-12, 15 - 17 is het duidelijk dat JaHWeh hem de woorden geeft. Uit Numeri 22:23 blijkt dat de Malach van JaHWEH, de Gezondene van de HEERE, Bileam de woorden in de mond legde. In de verzen 22 – 35 wordt de Malach van JaHWeH 10 keer zo genoemd. Deze Malach noemt de apostel Johannes de Gezondene van de Vader, Jesjoea. Hij is het die de Naam van de Vader bekend gemaakt heeft, Hij draagt die naam zelf. Robert Berns

Support the show

Support the show

Support the show

Daarmee eindigt de geschiedenis niet. Want Bileam gaf Balak een verwoestend advies. Wanneer je vrouwen de mannen van Israel verleiden zodat deze offers aan Kamos, de afgod van Moab gaan brengen, dan houdt de zegen niet alleen op, maar dan breng je hun Naijverige God tot toorn over hen. De offers aan Kamos waren kinderoffers.

Seks buiten het huwelijksverbond neemt de zegen weg. In onze dagen promoten politieke agenda’s allerlei samenlevingsverbanden ten koste van het Bijbelse concept van een gezin, tussen één man en één vrouw. De universele rechten van de mens zijn voortgekomen uit de ideeën van de “Verlichting” maar perverteren vrijheid in losbandigheid, gelijkheid in het uitwissen van alle grenzen (ook tussen man en vrouw)  en, broederschap in inclusief denken en doen, waarbij je de zonde moet aanvaarden met de zondaar.

Ten diepste staat Gods woord deze ontwikkelingen in de weg. In Arkansas, Detroit en Oaklahoma  heeft de lhbti-lobby het initiatief genomen om gruwelijke tweeslachtelijke afgodsbeelden met een geitenkop naast een monument van de tien geboden te onthullen. Hun transgender agenda komt niet zomaar uit de lucht vallen.

Maar Jeremia 8:9 zegt terecht: Zie, het woord des Heren hebben zij verworpen, wat voor wijsheid zouden zij dan hebben?  Dat Israel door alle landen in de UN raad voor de rechten van de mens in maart 2017 veroordeeld is tot de “Grootste schender van de universele rechten van de mens” geeft aan dat hun denken geperverteerd is. Maar zonder waarheid is er geen recht en zonder recht geen vrede.

Waakt daarom en bidt dat wanneer Zijn toorn over ons land komt er plaats blijft voor ontfermen.

Support the show