We lopen stap voor stap door de uitslag, de verrassingen die uitblijven en de echte spanning die pas ná het tellen begint: hertellingen, geannuleerde stembureaus en de vraag of Bloeiend Armenië alsnog het parlement binnenkomt.  Ze missen 0,004% van de stemmen. Dat minieme verschil rond de 4%-kiesdrempel maakt de nasleep van de Armeense verkiezingen plots groter dan de verkiezingsavond zelf. 

We plaatsen die binnenlandse puzzel meteen in de geopolitieke werkelijkheid. Waarom komen felicitaties uit de EU, de VS, Iran, Georgië en Turkije, en waarom blijft het stil uit Moskou? We praten over het vredesproces tussen Armenië en Azerbeidzjan, over de prikkels van Ankara en Bakoe, en over de strategische knoop waar Jerevan in zit: je kunt niet zomaar breken met Rusland, maar je wilt wel nauwer samenwerken met Europa en de Verenigde Staten. Daarbij horen ook hybride dreigingen zoals desinformatiecampagnes en het zwartmaken van het verkiezingsproces. 

Daarna kijken we vooruit naar de komende regeringsperiode: Russische handelsbelemmeringen die Armeense export raken, de moeilijke route naar exportdiversificatie richting Europa, en de realistische hoop op EU visaliberalisatie. Ook bespreken we futuristische plannen met de VS, van AI-initiatieven tot infrastructuur, en het Turkije-dossier waarbij een echte grensopening pas kans maakt als het vredesproces verder komt. Tot slot stellen we de ongemakkelijke vraag die boven alles hangt: kan een harde strijd tegen corruptie ook leiden tot meer machtsconcentratie in de persoon van de premier en meer hang naar autoritarisme?

Vandaag is de dag van de parlementsverkiezingen. Waar gaat het om, wie doen er mee en wie gaat er winnen? Dat weet ik natuurlijk niet maar ik weet wel dat het proces belangrijker is dan de uitkomst. 

Waarom een Nederlandstalige podcast over Armenie, waarom nu en waarom ik als verteller? Met aan het einde een verhaal over stoffige wegen en hartelijke mensen.